Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

കണ്ണടച്ചില്ല..." ചേച്ചി സീരിയസായി പറഞ്ഞ് വേഗം അകത്ത് കയറി മുറിയടച്ചു.. ഞാനും മുകളിലേക്ക് പോയി ഉറങ്ങാൻ നോക്കിയെങ്കിലും പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് ലാപ്പിന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് പണി തുടങ്ങി..വേഗം പരമാവധി തീർത്താൽ ചേച്ചിയുടെ കൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് സമയം ചെലവഴിക്കാൻ കിട്ടുമെന്നതിനാൽ രണ്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂർ ഒറ്റയിരുപ്പിരുന്നു... ഒമ്പതു മണിയായിട്ടും താഴെ അനക്കമൊന്നുമില്ല..ശെ ... ഒരു ചായ പോലും കിട്ടിയില്ലല്ലോയെന്ന് വിചാരിച്ച് താഴെയെത്തി.

ചേച്ചിയുടെ മുറി അടഞ്ഞ തന്നെ കിടക്കുന്നു... ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ അടച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രങ്ങൾ . പുട്ടും കടലക്കറിയും ഏത്തപ്പഴവും ഉണ്ട്. ചേച്ചിയിതൊക്കെ തയ്യാറാക്കി എവിടെപ്പോയെന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് പാത്രമെടുത്ത് തീറ്റ തുടങ്ങി. ചേച്ചിയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് എന്തോ പിറുപിറുക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം..അളിയനെ ഫോൺ ചെയ്യുവായിരിക്കും.... കാപ്പികുടി കഴിഞ്ഞും ചേച്ചിയുടെ ഫോൺ വിളി തുടർന്നതിനാൽ ഞാനെന്റെ ജോലി തുടരാൻ പോയി .....

പതിനൊന്നര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ക്ഷമ കെട്ടു.! ഇതുവരെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് കാണാൻ കൂടി കിട്ടിയില്ല..ഞാൻ വീണ്ടും താഴോട്ട് ചെന്നു... മുറിയിൽ നിന്ന് ചേച്ചിയുടെ പിറുപിറുപ്പ്! ങ്ങേ... ഇതെന്തൊരു ഫോൺവിളിയാ? ഇനി ചേച്ചിക്ക് സംശയിച്ച പോലെ വല്ല ഫോൺ ‘ കണക്ഷനും ' ഉണ്ടോ !? ഞാൻ പതുങ്ങിച്ചെന്ന് വാതിലിൽ ചെവിയോർത്തു. ഒന്നുമങ്ങോട്ട് മനസിലാവുന്നില്ല... ഒരേ പോലെ ഈണത്തിലുളള ചേച്ചിയുടെ ആ മധുരസ്വരം കേൾക്കാം..... “ പ്രിയചേച്ചി പിന്നെ ഒരു കാര്യം" അര മണിക്കൂറ് കഴിഞ്ഞ് ക്ഷമ കെട്ട് ഞാൻ വിളിച്ചു.... അഞ്ച് മിനിറ്റ് ...വാതിൽ തുറന്നു... ഞാൻ വാ പൊളിച്ചു.... സുമി ചേച്ചി ഒരു വെള്ള നൈറ്റിയിട്ട് ഒരു കറുത്ത ഷാള് തലയിൽ ചുറ്റി നിൽക്കുന്നു! “ എന്നാടാ..." ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവ് ശ്യംഗാരവും കുണുങ്ങലും സന്തോഷവും ഒന്നുമില്ല.. പക്ഷേ ആർദ്രമായ മിഴികളോടെ ശാന്തമായി നോക്കുന്നു.

“അല്ല പിന്നെ ചേച്ചി... അത് 25 പേജായി. ചേച്ചി ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്തിട്ട്.." ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ ഒരു കാരണമുണ്ടാക്കി. “അത് ഞാൻ പിന്നെ നോക്കാടാ.. അപ്പാപ്പൻ മരിച്ചതല്ലേ. ഞാനൊന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുവാരുന്നു...." ഉം... അതാണ് കാര്യം. വണ്ട് മൂളുന്ന പോലെ മണിക്കൂറുകളായി.... “ ഉം.... എന്നാപ്പിന്നെ" ഞാൻ നിക്കണോ പോണോ എന്നയർത്ഥത്തിൽ