Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

ഉറപ്പിക്കാനായി ചോദിച്ചു.. “അതിന്നലെ ഒരു ദിവസത്തേക്ക് ആചാരമല്ലേടാ.....

ഇന്ന് പുതിയ ദിവസം.ങ്ങാ.. നീ എഴുനേറ്റ് ഫ്രഷായി വേഗം താഴോട്ട് വാ.. ഇടിയപ്പോം മട്ടൻ കറിം ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം.. എന്നിട്ടാവാം ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ" ചേച്ചി അലസമായി പറഞ്ഞ് പോവുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് മാത്രമല്ല ഇളകുന്ന ചന്തിയിൽ വരെ പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞു..എന്തായാലും ഈ പെണ്ണ് എന്ന് പറയുന്നവർ എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് പെട്ടന്ന് മാറുന്നതെന്നാലോചിച്ച് ഞാൻ ചാടിയെഴുനേറ്റ് തൂറി പല്ല് തേച്ച് മൂത്രമൊഴിച്ച് മുഖം കഴുകി ഫ്രഷായി താഴോട്ടോടി... “ഒന്ന് വേഗം വന്നിരിയെട ... എട്ട് മണിയായി..." ഇന്നലെ ചായ കുടിച്ചോ എന്ന് പോലും ചോദിക്കാത്ത ചേച്ചി വീണ്ടും പഴയ പ്രസന്നവദയായി മാറി. “ ഇന്നാ കഴി യെടാ.." പ്ളേറ്റ് കാലിയാവുന്നതനുസരിച്ചു ചേച്ചി ഇടിയപ്പം പ്രാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പി വാതോരാതെ സംസാരം തുടങ്ങി. എനിക്ക് നല്ല ആശ്വാസം തോന്നി.

ശ്യംഗാരവും ലാസ്യവുമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ചേച്ചി പഴയതു പോലെ പൂർണ സന്തോഷവതിയായി തന്നെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും... അല്ലെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ സാദാ പെരുമാറ്റം തന്നെ എനിക്ക് നല്ല പോസറ്റീവ് ശൃംഗാര എനർജി തരാറുണ്ടല്ലോ.. പിന്നെ ഈ പ്രാർത്ഥനയും വിഷാദവുമൊക്കെ ആചാരമായി ചെയ്യുന്നതാണല്ലോ.. “ എത്രയായ ടാ.. പ്രൊജക്ട്..." ചേച്ചി ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി. “മും.. മുപ്പത് പേജായി ചേച്ചി.." “ ആണോ.. ഒന്ന് കാണട്ടെ അത്.." കൈ കഴുകാനെഴുനേറ്റ് ചേച്ചി പാത്രങ്ങളുമെടുത്തു പോയി....

“ ആഹാ.. കൊള്ളാലോ... സൂപ്പർ. എന്നാലും എന്തൊരു സ്പീഡാ നിനക്ക്..." ചേച്ചി മിന്നുന്ന മിഴികളോടെ പുറത്ത് തട്ടി ലാപ് തുറന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന എന്നോട് ചേർന്ന് നിന്നു . “മം... ടേങ്ക്യു.. ടേക്കു.." ഞാൻ ചുമ്മാ