Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

“ഒന്ന് പോ പെണ്ണേ….തള്ളയല്ലെങ്കിലും, തള്ളയെപ്പോലെ തന്നാ അവരെനിക്ക്…അതോണ്ട് അവര് വേറെ ആരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചാലും എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പോമില്ല…മൃദുവിന്റെ കാര്യം പെണ്ണിന് പതിനെട്ടായി അവളെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടാല് ആ പ്രശ്നവും തീർന്നു, അതുകൊണ്ടു എന്റെ സാവിത്രിപെണ്ണ് ഇപ്പൊ മൂപ്പിച്ചു പൊക്കിയ എന്റെ സാമാനം താഴ്ത്താൻ വഴി നോക്ക്…കേട്ടോ…”

തന്റെ കുണ്ണയിൽ ഇരുന്നുഴിയുന്ന സാവിത്രിയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, അരയൊന്നു താഴ്ത്തി പൂറിലേക്ക് കുണ്ണയെ നോക്കി കേറ്റാൻ ശ്രെമിച്ച അഭിയെ കട്ടിലിലേക്ക് താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു പൂറിതളിനെ പിളർത്തി ഒലിച്ചൊഴുകുന്ന പൂറിനെയും കന്തിനെയും അവന്റെ മേത്തോട്ട് ഒട്ടി കിടക്കുന്ന കമ്പി കുണ്ണയിലേക്ക് അമർത്തി അതിവേഗം വലിച്ചുരച്ചു കൊണ്ടു സാവിത്രി തേങ്ങി കരഞ്ഞു വീണ്ടും സുഖം പൂർത്തിയാക്കി.

“അങ്ങനെ മോനിപ്പോ താഴ്ത്തണ്ട….വീട്ടിലെ ആ ചരക്കിനെനോക്കി ശെരിക്കും ഒന്നാലോചിക്ക്, കണ്ട നാട്ടുകാര് കേറി മേയേണ്ട മുതലാണോ അതെന്നു,....തല കൊണ്ട് ചിന്തിക്കുന്നതിലും നല്ലത്, ഈ കൊമ്പ് കൊണ്ട് ചിന്തിക്കുന്നതാ…”

കടി തീർന്നു ശ്വാസം എടുത്തു സാവിത്രി പറഞ്ഞു, വേഗം എഴുന്നേറ്റു നയ്റ്റി എടുത്തിട്ടു.

“ഇനി കടി മൂക്കുമ്പോൾ വാടി, കൊതിച്ചിപ്പെണ്ണേ നീ….”

“ഓഹ്…കടി മൂത്താൽ ഞാൻ വിളിക്കും നീ വരും ന്റെ പൂറു നിറയെ ഒഴിച്ചു തരുവേം ചെയ്യും, ഇല്ലേൽ നിന്റെ ഉണ്ട രണ്ടും വെട്ടി കറിയാക്കും ഞാൻ കേട്ടോടാ കൊമ്പൻ കുണ്ണേ….”

ആടി നിന്ന കുണ്ണയിൽ ഒന്നു തഴുകി അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒന്നു മുത്തി സാവിത്രി പുറത്തേക്ക് ഒന്നു എത്തി നോക്കിയിട്ട് പോയി, അഭിയുടെ ഉൾമനസ് അപ്പോഴും സാവിത്രി ഇട്ടു കൊടുത്ത കനലിൽ തീകായുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

**********************_____*******************

“എവിടെ പോയി കിടക്കുവാരുന്നെടി അസത്തെ…..,....ക്ലാസ് ഉച്ചക്ക് വിട്ടെന്നു നിന്റെ കൂടെ പഠിക്കുന്ന പിള്ളേര് പറഞ്ഞല്ലോ, ഇത്രേം നേരം ഏതവന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നെടി… “

ആലോചനയിൽ മുഴുകി പാതി ബോധത്തിൽ വീട്ടിലെത്തിയ മൃദുലയെ തിരികെ ഭൂമിയിലെത്തിച്ചത്, അമ്മയുടെ കാറിച്ചയായിരുന്നു. ഞെട്ടൽ മാറും മുന്നേ, അടുത്തു നിന്ന പുളിമരത്തിന്റെ നേരിയ കൊമ്പ് വലിച്ചെടുത്തു പാഞ്ഞു വന്ന ശ്രീവിദ്യയുടെ ആദ്യ അടി അവളുടെ തുടയിൽ പാവാടയ്ക്ക് മേലെ വീണിരുന്നു.

“നശിച്ചവള്…എങ്ങനെലും പഠിച്ചു രക്ഷപെടണം എന്നില്ല, എന്നെപ്പോലെ ജീവിതം കൊണ്ട് പോയി തുലക്കാനാ ഭാവം….കൊല്ലും ഞാൻ…”

എപ്പോഴും കരയുന്ന മൃദുല അന്ന് അടി മുഴുവൻ വാങ്ങിച്ചു കൂട്ടിയിട്ടും പ്രതിഷേധത്തിന്റെയോ സങ്കടത്തിന്റെയോ ഒരു ഭാവവും കാണിച്ചില്ല….തല്ലുന്ന ശ്രീവിദ്യയുടെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിന്നു.

അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ ആദ്യമായി ശ്രീവിദ്യയും പകച്ചു, കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു അടി കിട്ടാതിരിക്കാനായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കാറുള്ള മൃദുല തന്റെ കണ്ണിലൂടെ