Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

പറഞ്ഞതും അഭിയും ഒളിഞ്ഞു നോക്കി നിന്ന മൃദുലയും ഞെട്ടി.

“നീ ഞെട്ടുവോന്നും വേണ്ട…അവളെപ്പോലുള്ള പെണ്ണിന് വേണ്ട സുഖം കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ന്താ ണ്ടാവണേ ന്നു എനിക്കറിയും പോലെ വേറെ ആർക്കറിയാനാ, അത്രേം ചന്തീം മൊലേം തൊടെം ഒക്കെ വെച്ചിട്ട് സുഖമറിഞ്ഞ പെണ്ണിന് അതില്ലാതെ ആവുമ്പോൾ ഉള്ള തരിപ്പ് അത് ഇച്ചിരി കടുപ്പാ മോനെ…”

സാവിത്രിയെ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരാളെപ്പോലെ അവൻ നോക്കി നിന്നു.

“അവളാരേം കേറ്റി കളിപ്പിച്ചില്ലേൽ ചിലപ്പോ വല്ല വട്ടും വന്നു പോവും, അല്ലേലാ പാവം കൊച്ചിനെ തല്ലി കലി തീർക്കും….നിഷ വന്നു പറയാറുണ്ടെന്നോട് മൃദുലയ്ക്ക് എന്നും കിട്ടുന്ന തല്ലിന്റെ കഥ…”

“അതാണെനിക്കും സയിക്കാത്തത്….പാവം കൊച്ചു കരഞ്ഞോണ്ട് നിന്നു കൊള്ളുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തൊണ്ട ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കേറി ചെല്ലാത്തെ,... ആരേലും കേറ്റി കളിപ്പിച്ചാലും എനിക്ക് പ്രശ്‌നമില്ല, മൃദു കരയുന്നത് കാണാൻ വയ്യ…”

അഭി പറഞ്ഞതും മൃദുല തുളുമ്പിയ കണ്ണോടെ ഏട്ടനെ നോക്കി.

“അങ്ങനെ തോന്നിയവന്മാർക്കൊന്നും തന്റേടം ഉള്ള പെണ്ണ് കവ വിടർത്തി കൊടുക്കത്തില്ല, അതിന് ഒത്ത, വിശ്വാസമുള്ള സ്നേഹമുള്ള, നല്ല ആണുങ്ങളെ കിട്ടണം…”

അവന്റെ അരയിൽ കാല് വിടർത്തി ഇരുന്നു കുണ്ണയ്ക്ക് മേലെ പൂറു പിളർത്തി വെച്ചു സാവിത്രി വിറച്ചു വീണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

“പിന്നേം തുടങ്ങാനൊള്ള പോക്കാ…?”

“ഇല്ലട…ഒന്നു തരിച്ചപ്പോ മുട്ടിച്ചു വച്ചതാ…ഒരു സുഖം…”

ഒന്നു ഞെളിഞ്ഞു കിടന്നിട്ട് അവന്റെ കുണ്ണയിൽ പതിയെ പൂറു പിളർത്തി ഉരച്ചു നടു ആട്ടിക്കൊണ്ടു സാവിത്രി കൊഞ്ചി.

“വിദ്യയെ നീ നോക്കിയിട്ടുണ്ടോടാ…”

അവളുടെ കണ്ണിൽ അപ്പോൾ വശ്യമായ തിളക്കം പടർന്നു, ചുണ്ടിൽ ആരും കാണാത്ത പുഞ്ചിരിയും.

“ഞാനെന്തിനാ നോക്കുന്നെ…”