Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

അങ്ങേർക്ക് പകരം ആരേം തോന്നിയില്ല, പിന്നെ മുതലെടുക്കാൻ വരുന്നവന്മാര് വേറേം…പക്ഷെ, പിന്നേം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇത്രേം തണ്ടും തടിയും ഉള്ള ഒത്ത പെണ്ണായാ എനിക്ക് എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആവശ്യം ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റേണ്ടേ…കുണ്ണ കേറിയിറങ്ങിയ പൂറിൽ വിരലുകൊണ്ടെന്താവാനാ, വട്ട് പിടിച്ചു ദേഷ്യം കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടാത്ത ദിവസങ്ങളില്ലാ…പാവം ന്റെ കൊച്ചും കാര്യമറിയാതെ എന്റെ കയ്യീന്ന് കുറെ വാങ്ങിക്കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്, ഹ ഹ ഹ …..എന്റെ മേൽ തീർക്കാൻ പറ്റാത്ത വെറുപ്പ് എവിടേലും തീർക്കാൻ ആ നേരത്തു കണ്ണും മനസ്സും ഒന്നും നേരെ നിക്കില്ലെടാ…കണ്ടവന് കൊണ്ടോയി കാല് വിടർത്തിവെച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റുവോ, ആ നേരം എന്തൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നോ…നിഷയ്ക്ക് പകരം മോനായിരുന്നേൽ പിടിച്ചു കേറ്റിക്കായിരുന്നൂന്നു വരെ….ഹ ഹ ഹ…”

“എന്തൊക്കെയാ പറയണേ, കളി കിട്ടിയപ്പോ ബോധോം പോയോ…”

അവളെ ഞെക്കിക്കൊണ്ടു അഭി ചോദിച്ചതിന് ചിരി ആയിരുന്നു മറുപടി.

“നിനക്കതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവില്ലെടാ, നിന്റെ കൂടെ ആദ്യം കളിച്ച ദിവസം ഞാൻ ഉറങ്ങിയ പോലെ അതിന് മുമ്പ് ഞാനൊറങ്ങീട്ടില്ല, നിഷയെ ഒന്നു നേരെ ചൊവ്വേ സ്നേഹിക്കാനും ശ്രെദ്ധിക്കാനും ഒക്കെ പറ്റീത് അതു കഴിഞ്ഞിട്ടാ…ന്റെ പൊന്നൂട്ടൻ കാരണം…”

സാവിത്രി അവന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. എന്നിട്ട് നെഞ്ചിൽ കിടന്നു.

അല്പനേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട സാവിത്രി പൊങ്ങി നോക്കി.

ഉത്തരത്തിലേക്ക് നോക്കി ആലോചനയോടെ കിടക്കുന്ന അഭിയെ സാവിത്രി നുള്ളി.

“ന്താടാ ആലോയിക്കണേ…”

“ഒന്നുല്ല…”

അഭി അവളെ തലോടി കണ്ണടച്ചു.

“ന്നാലെ നീ പറഞ്ഞില്ലേലും എനിക്കറിയാം, നീ ചിന്തിച്ച പോലെ നിന്റെ ചെറിയമ്മേം ഇപ്പൊ എന്റെ അന്നത്തെ അവസ്ഥയിലൂടെയ പോണേ…”

സാവിത്രി