Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

ഇങ്ങനെ തല്ലു മേടിച്ചു ചാകാൻ…”

കയ്യിൽ പറ്റിയ എണ്ണ പാവാടയിൽ തേച്ചു അഭിയുടെ കയ്യിൽ ചുറ്റി മൃദുല ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു.

“എന്ത് പറ്റീടി കാന്താരി, ഇന്നും 'അമ്മ മോൾടെ തൊലിയുടെ കട്ടി നോക്കിയോ…”

“ദേ ഒറ്റ കുത്തു ഞാൻ തരും, ഇത്രേം വളർന്ന പെണ്ണല്ലേ, കരയിക്കാമോ എന്നൊന്നും നോട്ടമില്ല, കയ്യിൽ കിട്ടുന്നത് വെച്ചു തല്ലാ….അതൊന്നു പറഞ്ഞു ശെരിയാക്കാൻ ഇവിടെ ഒരേട്ടൻ ഉണ്ടായിട്ടെനിക്കെന്താ ഉപകാരം…”

കണ്ണിൽ കുറച്ചു വെള്ളം നിറചു മൃദുല പറഞ്ഞതും അഭി ഐസ് പ്രൂട്ട് പോലെ അലിഞ്ഞുപോയി.

“എന്റെ പൊന്നു മൃദു…മോളെ തല്ലുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഏട്ടന് വിഷമം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ…ഇടയിൽ കേറിയ എനിക്കെന്താ അവകാശം ന്നു ചോദിച്ച തീർന്നില്ലേ….എനിക്ക് കൂട്ടു നീ അല്ലെ ഉള്ളൂ, ഞാനും മോൾടെ അമ്മേം ആയി ന്തേലും പ്രശ്നം ണ്ടായാൽ മോളേം കൂട്ടി പോവുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തൊണ്ടല്ലേ ഏട്ടൻ…”

ബാക്കി പറയാതെ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ച അഭിയുടെ കയ്യിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു മൃദുല തേങ്ങി.

“ഏട്ടനെ വിട്ടു ഞാൻ ങ്ങട്ടും പോവില്ല….എന്ത് വേണേലും സഹിച്ചോളം…”

“ഇന്ന് ഒത്തിരി അടിച്ചോ…”

അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടി അഭി ചോദിച്ചു.

“ദേ കണ്ടോ…”

വിട്ടു നിന്നു പാവാട പൊക്കിയ മൃദുല പതിനെട്ടു കടന്ന കൗമാരക്കാരിയുടെ ഉരുണ്ടു വെളുത്ത തുടയിൽ അങ്ങിങ്ങായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ചുവന്ന പാടുകൾ ഏട്ടനെ കാണിച്ചു പാന്റിയുടെ മുഴുപ്പ് വരെ പൊങ്ങി നിന്ന പാവാടയിൽ ഉടനെ പിടിച്ചു താഴ്ത്തി അഭി ചിരിച്ചു.

“എടി പൊട്ടിക്കാളി, നീയെ പ്രായപൂർത്തിയായ പെണ്ണാ, തോന്നുമ്പോ പാവാട പൊക്കികാണിക്കാനൊന്നും പാടില്ല…”

ചിരിയോടെ അഭി പറഞ്ഞത് കേട്ട മൃദുല ചുണ്ടുകോട്ടി അടുത്തു ചാഞ്ഞു നിന്ന ചാമ്പയിലെ പഴുത്ത ചാമ്പയ്ക്ക പൊട്ടിച്ചു അതും കടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു അവളുടെ കുറുമ്പും നോക്കി ചിരിച്ചു അഭിയും.

************************************************

“ഹോ എത്ര നാള് പ്രാര്ഥിച്ചിട്ടാ ആ വയറൻ സുഗുണൻ മാഷിന് തൂറ്റൽ പിടിച്ചത്, പക്ഷെ ഉച്ചക്കായിപ്പോയി, രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങിയിരുന്നേൽ ഒരൂസം മുഴുവനായിട്ടു കിട്ടിയേനെ….”

മലയാളമെടുക്കുന്ന സുഗുണൻ മാഷിന് വയറിളകിയതുകൊണ്ടും പകരം ക്ലാസ് എടുക്കാൻ ആളില്ലാത്ത ട്യൂട്ടോറിയൽ ആയതുകൊണ്ടും ഉച്ചക്ക് വിട്ട സന്തോഷത്തിൽ തിരികെ വരുമ്പോൾ അനില കാത്തു കിട്ടിയ അവധിയിൽ കൊതിവിട്ടു.

“സാരമില്ലെടി അടുത്ത വട്ടം നമുക്ക് കാട്ടുമുത്തിക്ക് നേർച്ച നേരാം, എല്ലാത്തിനും കൂട്ടത്തോടെ ഇളകണേന്നു…”

കൂടെ നടന്ന റസിയയും ചിരിച്ചു.

“നീ എന്താടി ഒരു സന്തോഷമില്ലാത്ത പോലെ…എത്ര നാള് കൊതിച്ചിട്ടാടി ഒരൂസം കിട്ടിയേ…”

അനില മൗനിയായി നടന്ന