Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

ഒഴുകി കിടന്ന മുണ്ട് എടുത്തു മുറുക്കിയുടുത്ത അഭി എഴുന്നേറ്റു നടന്നു.

വാതിൽ തുറന്നകത്തു കേറിയ അവളെ വിയർപ്പിന്റെയും മദജലത്തിന്റെയും മണമാണ് വരവേറ്റത്,

നെഞ്ചിൽ വിയർപ്പിറ്റുന്ന നിലയിൽ നിന്ന ഏട്ടനെ അവൾ ചെറു തരിപ്പോടെ നോക്കി.

“അമ്മോട്‌ പറഞ്ഞോ…”

അഭി തലകുലുക്കിയതിന് അവളുടെ മുഖത്തു ആകാംക്ഷയും അമ്പരപ്പും നിറഞ്ഞു.

“എന്നിട്ട്….!”

കുശുകുശുക്കുന്ന പോലെ തന്നെയായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും സംസാരം.

“ആദ്യം ബഹളവും കരച്ചിലുമായിരുന്നു നീ അറിഞ്ഞതോർത്തു…ഇപ്പൊ ഒന്നു അടങ്ങി എങ്കിലും നല്ല വിഷമം ഉണ്ട്…”

“അത് ഞാൻ മാറ്റിക്കോളാം…”

പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.

വാതിൽ കടന്നപ്പോൾ രാവിലെ ഇട്ടുപോയ പച്ച ബ്ലൗസും ബ്രൗണ് അടിപ്പാവാടയും ധരിച്ചു കറിയുണ്ടാക്കുന്ന ശ്രീവിദ്യയെ അവൾ കണ്ടു…

ബ്ലൗസും മിനുത്ത ദേഹം മുഴുവനും വിയർത്തു നനഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന അമ്മ…

മുടി കെട്ടി നെറുകയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്, നടുവിന്റെ ചാലിലും മുതുകിലും കഴുത്തിലും എല്ലാം വിയർപ്പ് പറ്റിയിരുന്നു.

മൃദുല നേരെ ചെന്നു അരയിലൂടെ കയ്യിട്ട് അമ്മയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു തോളിൽ താടിവെച്ചു നിന്നു.

ഒന്നു വിറച്ച ശ്രീവിദ്യ അനങ്ങാതെ നിന്നു.

“അമ്മപെണ്ണേ…”

മൃദുലയുടെ വിളിയെ എതിരേറ്റത് ഒരു ഉയർന്ന തേങ്ങലായിരുന്നു…

“അയ്യേ….അമ്മ എന്തിനാ കരയുന്നെ…എന്നെ വിറപ്പിച്ചു നടന്നോണ്ടിരുന്ന ശ്രീവിദ്യ ആണോ ഇങ്ങനെ കരയുന്നെ…”

തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു നിർത്തി കവിളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണീര് തുടച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ടു മൃദുല അമ്മയെ കൊഞ്ചിച്ചു.

“മോളെ…ഞാൻ….ന്നോട്…”

വിങ്ങിപ്പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുന്നേ മൃദുല അമ്മയുടെ വായ്മൂടി.

“അമ്മ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല….ചെയ്തത് മുഴുവൻ ശെരിയ….നിക്ക് ന്റെ അമ്മയെ മനസ്സിലാവും ഏട്ടനെയും,....ഏട്ടനെ പങ്കു വെക്കാൻ ചോദിച്ച എനിക്കാ അമ്മ മാപ്പ് തരേണ്ടത്…”

ശ്രീവിദ്യയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു