Chapter Title : ഒളിച്ചുകളി [Achillies]

മൃദുല നനുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“മോളെ…നിനക്ക്, നിനക്കത് സയ്ക്കാൻ പറ്റുവോ….”

“അമ്മയോളം ന്നെ സ്നേഹിച്ചില്ലേലും കുറച്ചൊക്കെ കിട്ടിയാൽ മതി…അത്രയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി…ഇല്ലേൽ അമ്മേടെ കയ്യീന്ന് തട്ടിപ്പറിക്കാൻ വരില്ലായിരുന്നു…”

ഇടറിപ്പറഞ്ഞ മൃദുലയെ നിറുകയിൽ മുത്തി ശ്രീവിദ്യ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

അന്ന് വൈകിട്ട് സൂര്യൻ ചാഞ്ഞപ്പോൾ ആ വീട്ടിൽ സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.

ഏട്ടനെ അമ്മയുടെയും തന്റെയും ഭർത്താവായി അംഗീകരിക്കാൻ രണ്ടു പേരും മനസ്സ് കൊണ്ടു തീരുമാനിച്ചു.

രണ്ടു ഭാര്യമാരെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ അഭിയും.

വിളമ്പി കൊടുക്കുമ്പോഴും നോക്കുമ്പോഴുമെല്ലാം അവരിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന നാണം എല്ലാത്തിന്റെയും തുടക്കം ആയിരുന്നു.

“അമ്മ ന്നെവിടെയ കിടക്കുന്നെ…”

ഏട്ടന്റെ കട്ടിൽ കൊട്ടി വിരിച്ചശേഷം മൃദുല ചോദിച്ചത് കേട്ട ശ്രീവിദ്യ ഒന്നു ഞെട്ടിപ്പോയി…കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വെള്ളം തുളുമ്പി.

“ന്താ…?”

“ഓ അമ്മയ്ക്കിപ്പോ കേൾവീം പോയോ…ഇന്ന് ഏട്ടന്റെ കൂടെയാണോ ന്നു…”

മൃദുലയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അഭിയും അന്തിച്ചു പോയിരുന്നു തമ്മിലിനിയൊന്നും മറക്കാൻ ഇല്ലെങ്കിലും ഇവൾ ഇത്ര പരസ്യമായി എല്ലാം പറയുമെന്ന് അവർ രണ്ടും കരുതിയിരുന്നില്ല…

“അമ്മ ഇന്ന് കിടക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഏട്ടന്റെ കൂടെ കിടന്നോളാം…”

ചെറിയ നാണ ചുവയിൽ ചമ്മിയെങ്കിലും മൃദുല പറഞ്ഞത് കേട്ട് ശ്രീവിദ്യ അയ്യടാന്ന് ആയിപ്പോയി…അടുത്ത നിമിഷം പാഞ്ഞു വന്നു അവളുടെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു…

“ഒന്നു വിട്ടു കൊടുത്തപ്പോൾ പെണ്ണ് തലയിൽ കേറുവാണല്ലേ….കെട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, തോന്നുംപോലെ കൂടെ കിടക്കാൻ…”

ശ്രീവിദ്യയുടെ പിടിയിൽ ചിണുങ്ങുന്ന മൃദുലയെക്കണ്ട് അഭി ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഔ…എങ്കി ഞാൻ കെട്ടുന്നത് വരെ അമ്മപ്പെണ് തന്നെ കേട്ട്യോനെ എടുത്തോ…”

അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കുതറി ഓടി മുറിയുടെ വാതിൽ അടക്കും മുന്നേ കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാണിച്ച മൃദുല