Chapter Title : ഒളിച്ചോട്ടം 7 [KAVIN P.S]

കിടക്കുന്നതിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ബോധരഹിതനായി വീണു.

ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ശുഐബിക്കാടെ മടിയിൽ കിടക്കുകയാ കാറിൽ. ശുഐബിക്ക എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാനതൊക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മറുപടി പറയാനായി എന്റെ നാവ് പൊന്താത്തത് പോലെ തോന്നി. മുന്നിലേയ്ക്ക് നോട്ടം പായിച്ചപ്പോൾ കാറോടിക്കുന്നത് നിയാസാണ്. തൊട്ടപുറത്തെ സീറ്റിൽ അമൃത് ആർക്കൊക്കെയോ ഫോൺ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അമൃത് മുന്നിലെ സീറ്റിൽ നിന്ന് പിറകിലോട്ട് തിരിഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ആദി, നിനക്ക് ഒന്നുമില്ലെടാ നമ്മളിപ്പോ എത്തും ഹോസ്പിറ്റലിൽ" അത് പറയുമ്പോ അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടിയേറ്റ് തല മുറിഞ്ഞത് മൂലം എന്റെ ഷർട്ടിലെല്ലാം മൊത്തം ചോരയായിട്ടുണ്ട്. ദേഹമാസകലം കൊത്തി വലിക്കുന്ന പോലെയൊരു വേദന. കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ വീണ്ടും ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതി പോവുന്ന പോലെ തോന്നി. പിന്നെ ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ചാണ്.

കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടത് സീലിംഗ് ഫാൻ ചെറിയ വേഗതയിൽ കറങ്ങുന്നതാണ്. കൈ ഒന്ന് അനക്കി നോക്കിയപ്പോ എന്തോ തടയുന്ന പോലെ തോന്നി നോക്കിയപ്പോ കൈയ്യിൽ ട്രിപ് കേറ്റാനായി സൂചി ഇട്ട് അത് ഹോസ് വഴി സ്റ്റാൻഡിൽ കൊളുത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നതാണ്. ഞാൻ എന്റെ ഇടത്ത് ഭാഗത്തേയ്ക്ക് തല വെട്ടിച്ചപ്പോഴാണ് കട്ടിലിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് കസേരയിൽ ഒരു പച്ച ചുരിദാർ ഇട്ട് അതേ നിറത്തിലുള്ള ഷാൾ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിട്ട് അനു തല കുമ്പിട്ട് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്. പെണ്ണാകെ കരഞ്ഞ് തളർന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവളെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒത്തിരി വിഷമം തോന്നി. ചുണ്ടിൽ നാവ് കൊണ്ട് നനച്ചിട്ട് ഞാൻ അവളെ ശബ്ദമിടറി കൊണ്ട് വിളിച്ചു " അനു" എന്റെ വിളി കേട്ട മാത്രയിൽ അനു മുഖം ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ ചെന്താമര മിഴികൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് കണ്ടതോടെ പെണ്ണിന്റ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു. ഷാളിൽ കണ്ണീർ തുടച്ചിട്ട് അവളെന്നെ നോക്കി ഒരു മങ്ങിയ ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് വീണ്ടും ഏങ്ങലടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കരയുന്നത് കണ്ടതോടെ എന്റെ ഉള്ളങ്ങ് പിടച്ചു. ഞാൻ കൈ നീട്ടി അവളുടെ മുഖത്ത് ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണീർ തുടച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. " കരയല്ലേ അനു അതിനെനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ലാലോ" ഞാൻ സംസാരിച്ചത് കേട്ടതോടെ അവൾ കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റിട്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചേർത്ത് വച്ച് എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി. കരച്ചിലിനിടെ അവൾ ഏങ്ങലടിച്ച് കൊണ്ട് പറയുകയാ "രണ്ട് ദിവസായി ആദി നിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ