Chapter Title : ഓം ശാന്തി ഓശാന 2

ഒക്കെ തന്നെ ആണു..എന്നുവെച്ചു ഉമ്മ വെക്കാൻ സമ്മതികുന്നേ എന്തിനാ..അവൾ ആണെങ്കിൽ എല്ലാ ഫോട്ടോയും സൂം ചെയ്ത നോക്കുവാണ്.ഞാനും നോക്കി....കണ്ടാൽ അറിയാം അഹങ്കാരി ആണെന്ന് "എന്തായി..പെണ്ണിന് പിടിച്ചു പോയെന്നു തോന്നുന്നു.മ്മ്മ് മ്മ്മ് നടക്കട്ടെ "

ഇവള് അല്ലെങ്കിലേ ഇങ്ങനെ ആണു.എന്നെ ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തന്റെ തലയിൽ കെട്ടി വെക്കാൻ പാട് പെടുവാണ് അവൾ.ഞാൻ കുറെ നേരം കൂടി ഫോട്ടോസ് നോക്കി ഇരുന്നിട്ട് ലാപ് അടച്ചു.

രാത്രി വീണ്ടും തുറക്കുമ്പോ റിക്വസ്റ്റ് വന്നിട്ടുണ്ട് ഓർമ ഉണ്ടോ എന്ന് ഒരു മെസ്സേജ്ഉം..ഞാൻ ഇവനെ ഓർക്കുന്നു പോലും ഇല്ല എന്നാ ഭാവത്തിൽ മനസിലായില്ല ആരാ എന്ന് ചോദിച്ചു

"നിന്റെ അപ്പൻ!" ഇതെന്തു കഷ്ടം ആണു ഇവന് ഇടക്ക് എന്റെ അപ്പന് വിളികാം എന്ന് വല്ല നേർച്ച ഉണ്ടോ. എനിക്ക് അങ്ങ് ദേഷ്യം വന്നു മര്യാദക്ക് സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ മതി എന്നായി ഞാൻ.. "നിനക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം" ഓഹോ അപ്പോ മോനു അറിയാം എന്താ ചെയ്തത് എന്ന്...എന്നിട്ടാണോ അഭിനയം..ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. എന്ത് പറയാൻ ആണു.."എനി വേ സോറി, അപ്പോഴത്തെ ആ വാശിക്ക ചെയ്തത് ആണു" അങ്ങനെ വഴിക്ക് വായോ ചെയ്തത് തെറ്റ് ആണെന്ന് മനസിലായല്ലോ സന്തോഷം..ഞാൻ ജാട തീരെ കുറയ്ക്കാതേ ഒരു ഇറ്റ്സ് ഓകെ അയച്ചു.

സാരമില്ല ഇനി കിട്ടുന്നത്തിൽ നിന്നു നീ ഒന്നു കുറച്ചോളാൻ!!!എങ്ങനെ തെറി പറയാതെ ഇരിക്കും ഇവനെ..ഞാൻ എന്തു നിന്റെ കെട്യോളോ നിനക്ക് തോന്നുമ്പോൾ തോന്നുമ്പോൾ ഉമ്മ തരാൻ..പോടാ പട്ടി എന്ന് റിപ്ലൈ ചെയ്ത ലാപ് അടച്ചു..അല്ലേലും ഈ ആണ്പിള്ളേര് ഇങ്ങനെയാ..സാദാരണ ചെക്കൻമാർ ചങ്ക്ന്റെ പെങ്ങളോട് എങ്കിലും