Chapter Title : ഓം ശാന്തി ഓശാന 4

പറഞ്ഞാൽ വീണ്ടും അവൻ തൊട്ടിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആശിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്..ഇങ്ങനെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പെടെന്ന് ആണ് ചേട്ടൻ ഓടി കിതച്ചു വന്നു പപ്പയോടു എന്തോ സംസാരിക്കുകയും അതെ സ്പീഡിൽ രണ്ടു പേരും ഓടി പോവകയും ചെയ്തതു.. മണിക്കൂർ ഒന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോ ക്രിസ്റ്റി വന്നു പറഞ്ഞു മെഡിക്കൽ കോളേജ് വരെ പോണം അത്യാവശ്യം ആണ് എന്ന്..എന്തിനാടാ എന്ന് ചോദിച്ച എന്റെ തലയിലെക്കു ആണി അടിച്ചു കേറ്റി അവൻ പറഞ്ഞു എബിനു ആക്‌സിഡന്റ് ആയി . ട്രിപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞു വന്നത് ആണ്... ഓവർ സ്പീഡ് ആയിരുന്നു.. ബ്ലഡ്‌ ഒരുപാട് പോയിട്ടുണ്ട് എന്നൊക്കെ.... എന്റെ അതെ ബ്ലഡ്‌ ഗ്രൂപ്പ്‌ ആണ്.. AB +... സാരി മാറാൻ പോലും നിൽക്കാതെ ഞാൻ പോയി..

തലയിലെ തരിപ്പ് അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല..ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തിയതോ ബ്ലഡ്‌ എടുത്തതോ ഒന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല..എബിൻ എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ ചേട്ടൻ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.. ഐ സി സി യു വിലാണ്..നേർത്ത ചില്ലിലൂടെ എനിക്ക് കാണാം ഓക്സിജൻ മാസ്കും ദേഹം മുഴുവൻ കണക്ട്ർ ഒക്കെ ആയിട്ടു അവൻ..ഒന്നും പറയാൻ ആയിട്ടില്ല എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്..കരച്ചിൽ അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല... ചേട്ടന്റെ നെഞ്ചിലെക്കു വീണു പോയി..കൊറേ നേരം അതിനു മുന്നിൽ ഇരുന്നു... പപ്പ വിളിച്ചിട്ടും ഞാൻ പോയില്ല..പപ്പ നിർബന്ധിച്ചു ഇല്ല.പപ്പയും ക്രിസ്റ്റിയും പോയി ഞാനും ചേട്ടനും അവന്റെ രണ്ടു ഫ്രണ്ട്സ്ഉം ആണ് ഉള്ളത്.. ആ രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങാതെ ഞാൻ അവന്റെ ജീവനു കാവൽ ഇരുന്നു..നേരം വെളുപ്പിച്ചതു എങ്ങനെ ആണെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല... ഒരു ആയിരം വഴിപാട് നേർന്നു