Chapter Title : ഊരാക്കുടുക്ക് 02 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

കാന്റീനിലെ പയ്യാനോടു വിളിച്ചുപറയുകയും ചെയ്തു..

""...വാ.. ഇവിടെയിരിയ്ക്കാം.. അടുത്തുകണ്ട ചെയറിലേയ്ക്കു ചൂണ്ടിപറഞ്ഞിട്ട് അവളിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ഇന്നലെ കണ്ടപ്പോളുണ്ടായിരുന്നതിൽ നിന്നും ഇന്നുണ്ടായ  മാറ്റങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാനായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിനു തിടുക്കം..

"'...അല്ല.. നിങ്ങളിതിലേ പോയപ്പോൾ വെറുതേയിവിടേയ്ക്കു കേറിയതാണോ..?? കണ്ടിട്ടങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ..!!"""_ ആ പയ്യൻ കൊണ്ടുവെച്ച കോഫിയിൽ രണ്ടെണ്ണം നമ്മുടെനേരെ നീക്കിക്കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചതും ഞാനും ജൂണയും പരസ്പരം നോക്കിപ്പോയി..

..വിചാരിച്ചപോലെ ഇവള് ചെറിയ പുള്ളിയൊന്നുമല്ല.!

""...മ്മ്മ്.! കാര്യമെന്താന്നു പറഞ്ഞോ..!!"""_  അവൾ വീണ്ടുമാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്നോട് പറയാനായി ആംഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് ജൂണയെഴുന്നേറ്റു മാറി..

“”...എടോ.. ഇന്നലെ വീട്ടീന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ താൻ കല്യാണത്തിനു സമ്മതിച്ചൂന്നു പറഞ്ഞല്ലോ.. അത് താനറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാണോ..?? അതോ തന്നോടഭിപ്രായം ചോദിയ്ക്കാണ്ട് അവരെടുത്ത തീരുമാനമാണോ..?? അതൊന്നറിയാൻവേണ്ടി വന്നതാ ഞങ്ങൾ..!!”””_  വളച്ചു ചുറ്റലൊന്നുമില്ലാതെ നേരിട്ടുതന്നെ ഞാൻ കാര്യംതിരക്കി..

“”...ഞാനറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാ..!!”””_  ആലോചിയ്ക്കാനൊന്നും അവൾക്കധികം സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല… ഉത്തരം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു..  എന്റെ നടുങ്ങിയ നോട്ടം കണ്ടാവും അവൾ തുടർന്നു...

“”...എടോ.. അതുപിന്നെ.. ഇന്നലെ വീട്ടുകാർ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യമല്ലേന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ എനിയ്ക്കല്ലാന്നു പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. സോറി..!!”””_  കോഫിക്കപ്പ് ചുണ്ടോട് ചേർക്കുന്നതിനിടയിലവൾ കണ്ണ് കുറുക്കി പറഞ്ഞു..

“”...ഏഹ്.! അതെന്താ..??  ആരേലും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയോ..??  അല്ലേൽ വേറെന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ..??”””_  അപ്പോഴെന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവിനെക്കാൾ ഘനമുണ്ടായിരുന്നു..

“”...ഏയ്.! വേറെപ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.. എനിയ്ക്കെന്തോ തന്നെയിഷ്ടമായില്ലെന്ന് അവരോടു നുണപറയാൻ പറ്റിയില്ല.. മനസാക്ഷിയെ വഞ്ചിയ്ക്കുന്നതിനൊക്കെ ഒരു പരിധിയില്ലേ..??”””_  ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ മുഖത്തുനോക്കിയവൾ അങ്ങനെപറഞ്ഞപ്പോൾ പകച്ചത് ഞാനായിരുന്നു..

“”...എടോ.. സത്യായ്ട്ടും താനെന്താ പറഞ്ഞുവരുന്നതെന്ന് എനിയ്ക്കു മനസ്സിലാവുന്നില്ല..!!”””_

“”...എനിയ്ക്കുമറിയില്ല.! താനിന്നലെ പോയശേഷം ഇതുവേണ്ടാന്നു പറയാൻ ഞാൻ പലയാവർത്തി ശ്രെമിച്ചതാ.. പക്ഷേ, എന്നെക്കൊണ്ടാവുന്നില്ലടോ.. അല്ലേൽത്തന്നെ എന്തുകണ്ടിട്ടാ ഞാൻതന്നെ വേണ്ടാന്നുപറയുന്നേ..?? സമ്പത്തിന്റെ കാര്യം