Chapter Title : ഒരേയൊരാൾ 4 [ഹരി]

അങ്ങനൊന്നൂല്ല. അവൾക്ക് കല്ല്യാണം കഴിക്കണംന്ന് തോന്നി, അവൾ കഴിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ അവളുടെ വീട്ടില്‍ ആലോചന നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നൂന്നല്ലേ അവൾ പറഞ്ഞത്. പിന്നെന്തിനാ നീ ഇതെല്ലാമെടുത്ത് തലയില്‍ വെക്കുന്നത്?"

"അതൊന്നുമല്ല. അവൾക്ക് പേടിയാണ്. ഞാനുള്ളിടത്ത് നിന്നാൽ... നടന്നതെങ്ങാനും ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാല്‍... ആ പേടികൊണ്ട് മാത്രാണ് അവൾ എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇവിടംവിടാൻ നോക്കുന്നത്. ഞാന്‍ കാരണം അവളുടെ ജീവിതം പോയില്ലേ....എല്ലാം ഞാന്‍ കാരണാ... എന്റെ കഴപ്പ് കാരണാ... "

" ഇല്ല കുഞ്ഞാ... അവളുടെ ജീവിതം പോയിട്ടൊന്നൂല്ല. അവൾ ഇനിയും ജീവിക്കും. അവൾ സുഖവും സന്തോഷവുമായിട്ട് ജീവിക്കാന്‍ നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാനല്ലേ പറ്റൂ... ബാക്കിയെല്ലാം അവരവരുടെ വിധി പോലെയല്ലേ നടക്കൂ. പിന്നെ നമുക്ക് ആകെ ചെയ്യാവുന്നത് സന്തോഷത്തോടെ, നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, എല്ലാ സ്നേഹവും കൊടുത്ത് നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് യാത്രയയക്കാമെന്നുള്ളത് മാത്രമാണ്. നിനക്കൊരു പരിഭവവുമില്ലെന്നും നീ എന്നും അവളുടെ കൂട്ടുകാരി ആയിരിക്കുമെന്നും അവൾക്ക് ഉറപ്പുകൊടുക്കാൻ അതല്ലേ ചെയ്യേണ്ടത്...? "

രാജി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് ജ്യോതിക്ക് തോന്നി. അവളുടെ കരച്ചിൽ പതുക്കെ അടങ്ങിവന്നു. തന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ കിടക്കുന്ന ജ്യോതിയെ രാജി നോക്കി. ആകെ നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന അവളുടെ തുടുത്ത കവിളിൽ ജലകണങ്ങളും കണ്ണുനീരും തമ്മിലറിയാൻ കഴിയാത്തവണ്ണം കിടന്നു.

" നീ വിഷമിക്കണ്ട കുഞ്ഞാ. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം അവളുടെ കല്ല്യാണത്തിന്. എന്നിട്ട് ആഘോഷമാക്കണം... കേട്ടല്ലോ... അതുവരെ ഓരോന്നും ആലോചിച്ച് കൂട്ടി വിഷമമുണ്ടാക്കരുത് എന്റെ കുട്ടി..."

രാജി പറഞ്ഞു നിർത്തി. അവളുടെ വാക്കുകളില്‍ ഒരു ശാസനയുണ്ടായിരുന്നു. ജ്യോതി കണ്ണുകളടച്ച് രാജിയുടെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ച് കിടന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഒരാശ്വാസമുണ്ട്. കുറച്ചു നേരം അവർ അങ്ങനെയിരുന്നു.

" നീ ആകെ നനഞ്ഞു. വേഗം കുളിക്കാന്‍ നോക്ക് കുഞ്ഞാ. ഇല്ലെങ്കില്‍ പനി പിടിക്കും."

രാജി പറഞ്ഞു.

ജ്യോതി പക്ഷേ അനങ്ങിയില്ല. അവൾക്ക് രാജിയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അടർന്നുമാറാൻ ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. ആ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ അവൾക്ക് കേൾക്കാം. അത് തന്റെ ജീവന്റെ താളമാണെന്ന് ജ്യോതിക്ക് തോന്നി. അത് വിട്ട് താന്‍ എങ്ങനെ മാറാനാണ്...?!!

" കുഞ്ഞാ...?! എണീറ്റ് കുളിക്ക്..."

രാജി ഒന്നുകൂടി ശാസിച്ചു.

ഒന്ന് മുരണ്ടുകൊണ്ട് ജ്യോതി പറഞ്ഞു,