Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു .സിഗ്നൽ തീരെ കുറവാണ്. പെട്ടെന്ന് രാമൻകുട്ടിയുടെ കോൾ വന്നു ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു " സാറേ എനിക്ക് വണ്ടി കാണാം . അവിടുന്ന് ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞാലുടനെ വലതു കാണുന്ന ആദ്യത്തെ വീടാ.ഞാൻ പുറത്ത് നിപ്പൊണ്ട് " .
"ഓക്കേ " ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു അമ്മയോട് ഇടത്തേക്ക് എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അമ്മ വണ്ടി ഇടത് റോഡിലേക്ക് തിരിച്ചു . ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനു മുമ്പേ കാലൻ കുടയും ചൂടി കയ്യിലൊരു വലിയ ടോർച്ചുമായി വഴിയിലിറങ്ങി നിൽക്കുന്ന അയാളെ ഹെഡ് ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടു .എൻ്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന രൂപത്തിന് നേർവിപരീതമായിരുന്നു രാമൻ കുട്ടി. വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ ഒരു അമ്പത്കാരൻ . ഏതോ അമ്പലത്തിലെ പൂജാരിയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ശരീരഭാഷയും മുഖഭാവവും . അയാൾ കാറ് ഒതുക്കിയിടാൻ റോഡിൻ്റെ ഇടത് വശത്തെ ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് കൈവീശി കാണിച്ചു. അമ്മ അങ്ങോട്ട് വണ്ടി നീക്കിയിട്ട് എഞ്ചിൻ ഓഫ് ചെയ്തു. അമ്മയിരുന്ന ഭാഗത്തെ വിൻഡോ ഗ്ലാസ്സിൽ അയാൾ ഒന്ന് തട്ടി .അമ്മ ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തി. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ച അയാൾ അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ പരുങ്ങി . പറയാൻ വന്നത് മറന്നു.
" എന്താ ". അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
" അല്ല . കൊട ഉണ്ടാവോ കയ്യില് ?"
" സാരമില്ല ചാറ്റൽ മഴയല്ലേ ഉള്ളു. " അമ്മ പുറത്തിറങ്ങി ഡോർ അടച്ചു.
ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി . അയാൾ എന്നേയും അമ്മയേയും മാറി മാറി നോക്കുന്നുണ്ട്.
ഞങ്ങൾ കടക്കകത്തേക്ക് നടന്നു . വീടിൻ്റെ മുറ്റത്ത് തന്നെയാണ് ഹോട്ടൽ . പരിസരത്ത് നിന്ന് ചീവിടുകളുടേയും പേരറിയാത്ത പക്ഷികളുടേയുമൊക്കെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.
ഹോട്ടലിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ലൈറ്റുണ്ട്. ഇൻവെർട്ടറാണ്.
അകത്ത് യൂണിഫോമിൽ രണ്ട് ഫോറസ്റ്റ് ജീവനക്കാർ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു മദ്ധ്യ വയസ്സ് പിന്നിട്ടവരാണ്..കഞ്ഞിയും കപ്പയും മീനും .പിന്നെ മാങ്ങാ അച്ചാറും മുളക് പപ്പടം ചുട്ടതും,. അവർ ഞങ്ങളെ കണ്ട് ഒന്ന് അമ്പരന്നു . ആ നേരത്ത് അത് പോലൊരു സ്ഥലത്ത് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഫോറസ്റ്റുകാർ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്