Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

തിരക്ക്? പതുക്കെ " അമ്മ എൻ്റെ ധൃതി കണ്ട് ചോദിച്ചു.
" ആ ഫോറസ്റ്റ്കാര് പറഞ്ഞത് അമ്മ കേട്ടതല്ലേ. ആനയിറങ്ങിയാൽ തീർന്നു . "
അമ്മയിൽ ലഹരി കേറി തുടങ്ങി. കണ്ണുകളിൽ ചുവപ്പ് രാശി പടർന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ആക്സിലേറ്ററിൽ കാൽ അമർത്തി ചവിട്ടി . റോഡിന് വീതി കുറഞ്ഞ് വരുന്നതായി തോന്നി. ഇരുവശത്തുമുള്ള കാട്ടുചെടികൾ വണ്ടിയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലും ഉരയുന്നു.
" Roy ,we are lost... ഇതല്ല വഴി . അമ്മ പുറത്തേ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ Google Map ലേക്ക് നോക്കി. വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു. സംസാരത്തിനിടക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല . ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തി . റിവേഴ്സ് എടുക്കാൻ ഒരു നിവർത്തിയുമില്ല . തിരിക്കാനും സ്ഥലമില്ല .
" കുറച്ചുകുടെ മുന്നോട്ട് പോയി നോക്കാം. തിരിക്കാൻ പറ്റിയ സ്പേയ്സ് ഉണ്ടാവാതിരിക്കില്ല". അമ്മ പറഞ്ഞു. ഞാൻ വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു .
ഞാൻ വീണ്ടും ഡിജിറ്റൽ ക്ലോക്കിൽ നോക്കി. സമയം 11.53 . ഏഴ് മിനിറ്റ് കൂടി മാത്രം .
ഞാൻ സ്പീഡ് കൂട്ടി. ഒരു വളവ് തിരിഞ്ഞതും വലത് വശത്ത് ഒരു ചെറിയ വെളിമ്പ്രദേശം. അതിൻ്റെ മുക്കാൽ ഭാഗവും പരന്ന് കിടക്കുന്ന പാറ.മരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അത്ര ഇരുട്ടും ഇല്ല.
" ഇവിടെ തിരിക്കാം. റോയ് " അമ്മ ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. എനിക്കതിലേറെ സന്തോഷമായി.ഞാൻ വണ്ടി പതുക്കെ തിരിച്ചിട്ടു . പിന്നെഎഞ്ചിൻ ഓഫ് ചെയ്തു. ഹെഡ് ലൈറ്റും . ഇരുട്ട് പരന്നു. നിശ്ശബ്ദതയും. മഴ നന്നായി പെയ്യുന്നുണ്ട്.
" Are you out of your mind ? " അമ്മ എന്നെ നോക്കി സാവകാശം ചോദിച്ചു.
"Yes. I am ."
" Me too" . അമ്മ പൊട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ വിൻഡോയിലൂടെ തലയും പകുതി ശരീരവും പുറത്തേക്കിട്ടു മഴനനഞ്ഞു. പുതുമഴയിൽ കളിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോലെ അമ്മ ആകാശത്തേക്ക് രണ്ട് കൈകളും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് മഴയെ ഏറ്റുവാങ്ങി. മഴ അമ്മയിൽ പെയ്തിറങ്ങി . ഞാനത് കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു. സമയം 11.58.
ഞാൻ പുറകിലേ സീറ്റിലേക്ക്