Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

രാമനോട് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് പേർക്കും സഹതാപം തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു . അയാൾ അടുത്ത് നിന്ന് ഓരോന്നാം വിളമ്പി തന്ന് ഞങ്ങളെ പരിചരിച്ചു. ഇടക്ക് ജവാൻ മുന്ന് തവണ കൂടി അമ്മയുടെ അകത്തേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്തു പോയി. കപ്പയും മീനും കള്ളപ്പവും ബീഫും ദോശയും ആലുവാ പുഴപോലെ ഒഴുകി പോകുന്ന ചട്നിയും . പുഴമീൻ വറുത്തതും. അമ്മ ഭക്ഷണം മതിയാക്കി. ഞാനും. സമയം 11.40 ആയിരിക്കുന്നു.
" മഴ കുറഞ്ഞു. നമുക്കിറങ്ങിയാലോ ?" പതിനൊന്നേമുക്കാലായി ".
" കഴിഞ്ഞു . ഇറങ്ങാം " അമ്മ എഴുന്നേറ്റു.
മുറിയുടെ മൂലയിൽ വാഷ് ബേസിനും സോപ്പും ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ കൈകഴുകി തുടച്ച് വന്നു. നടക്കുമ്പോൾ അമ്മ ചെറുതായി ആടി പോകുന്നുണ്ടോ എന്ന് തോന്നി . " എത്രയാ ചേട്ടാ " ? ഞാൻ രാമനോട് ചോദിച്ചു.
" ആയിരത്തി മൂന്നൂറ്റിഎൺപത് " . ഇടിയിറച്ചിക്കു സ്വർണ്ണത്തിനേക്കാളും വെലയാ സാറെ. അതോണ്ട " രാമൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പേഴ്സിൽ നിന്ന് മൂന്ന് അഞ്ഞൂറിൻ്റെ നോട്ടുകൾ എടുത്തപ്പോൾ അമ്മ പേഴ്സ് വാങ്ങി ആറ് അഞ്ഞൂറിൻ്റെ നോട്ടുകൾ എടുത്ത് രാമനു നേരേ നീട്ടി .
" അയ്യോ മേഡം. ഇത് വേണ്ട . "
അമ്മ തർക്കിക്കാതെ അത് രാമൻ്റെ ഷർട്ടിൻ്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു കൊടുത്തു പിന്നെ പറഞ്ഞു.
"When somebody in your life is NOT RIGHT FOR YOU , God will continuously use them to hurt you until you become strong enough to