Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിലേക്കിറങ്ങി. ഇരുവരും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.
അമ്മ എന്നെ നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ പതുക്കെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ മണ്ണിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. എന്റെ ചെയ്തികൾ സാകൂതം നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അമ്മ .സത്യത്തിൽ എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും പരിസരബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അമ്മക്കായ് കരുതി വെച്ച സമ്മാനം പുറത്തെടുത്തു. എന്റെ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിൽ മഴയിൽ നനഞ്ഞ മഞ്ഞ ലോഹത്തിന്റെ തണുപ്പ് പടർന്നു . ഞാൻ തലയുയർത്തി അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
.ഒരു മിന്നൽ കൂടി ഇരുണ്ട മാനത്ത് തീ വേരുകൾ പോലെ പടർന്നിറങ്ങി. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അമ്മ .ചുരുട്ടിയ കൈപ്പത്തി ഞാൻ തുറന്നു. കൈവെള്ളയിൽ ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ സർപ്പം !!.
" മാലയോ?" അമ്മ അതിശയം കൂറി.
" അല്ല . അരഞ്ഞാണം , പൊന്നരഞ്ഞാണം, ഈ അരയിൽ അണിയാൻ" . രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം നിവർത്തി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ആ മുഖം ചുവന്നു. അധരങ്ങൾ വിറകൊണ്ടു. പെട്ടെന്ന് ഒരൊറ്റ വെട്ടലിൽ അമ്മ എനിക്ക് മുഖം തരാതെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. നാണം അമ്മയിൽ ചൂഴ്ന്നിറങ്ങി. ഇപ്പോൾ എൻ്റെ കൺമുന്നിൽ തൊട്ടടുത്ത് അമ്മയുടെ നിതംബം തുളുമ്പി നിന്നു .
" അമ്മേ , തിരിഞ്ഞേ " ഞാൻ വിളിച്ചു.
അമ്മ അനങ്ങിയില്ല. പകരം ഒരു ചോദ്യം.
" എന്തിനാ ഇതൊക്കെ റോയ് " ?
അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ ചോദിച്ചു . ലജ്ജ അമ്മയുടെ വാക്കുകളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
"അമ്മയുടെ ഈ അരയിലിടാൻ ''. ഞാൻ അമ്മയുടെ ഇടുപ്പിൽ തഴുകി . അരയൊന്ന് കിടുങ്ങി. " ഇഷ്ടമായില്ലേ ഇത് "? . ഞാൻ ചോദിച്ചു.
" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ " അമ്മ പിന്നെ അമ്മയുടെ അരയിൽ രണ്ടു കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു എനിക്ക് അഭിമുഖമായി നിർത്തി .
" എങ്കിൽ അമ്മ ഇത് ഇടു.എനിക്ക് കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു"
" എങ്കിൽ കൊതിയുള്ള ആൾ തന്നെ ഇട്ടു താ " .
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു .
നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന് അമ്മയുടെ