Chapter Title : ഒരു അവിഹിത പ്രണയ കഥ [സ്മിത]
കവിളിലേക്ക് കൈവിരല് നീക്കിക്കൊണ്ട് ലീന പറഞ്ഞു.
“കെട്ടിയ്ക്കാന് പ്രായമായി ഒരമ്മ വീട്ടില് ഇങ്ങനെ നില്ക്കുമ്പോള് ഒരു മകന്റെ ചങ്കിലെ ആധി മമ്മിയ്ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല!”
അവന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ലീന വാത്സല്യത്തോടെ മകന്റെ തോളില് പതിയെ അടിച്ചു.
“പണ്ടത്തെപ്പോലെ അയാള് മുട്ടാനും തൊടാനും ഒക്കെ ശ്രമിക്കാറുണ്ടോ മമ്മി?”
“എന്ത് ചെയ്യാം മോനൂ!”
ദീര്ഘനിശ്വാസം ചെയ്തുകൊണ്ട് ലീന പറഞ്ഞു.
“കയ്യില് പിടിച്ചും തോളില് പിടിച്ച് അമര്ത്തിയും ഒക്കെയുള്ള സംസാരത്തിന് ഇപ്പഴും കുറവ് ഒന്നുമില്ല. അയാള്ടെ വിചാരം ചാന്സ് കിട്ടുമ്പോള് ഒക്കെ ദേഹത്ത് തൊട്ടും പിടിച്ചും ഒക്കെ നോക്കിയാല് അവസാനം ഞാന് അയാളെ കെട്ടാന് സമ്മതിക്കുമെന്നാ!”
ലീന ജോലി ചെയ്യുന്ന ബാങ്കിലെ മാനേജര് വില്സന് ചെറിയാന് വിഭാര്യനാണ്. മാനേജരായി ജോയിന് ചെയ്തതിന്റെ പിറ്റേന്ന് തന്നെ അയാള് ലീനയെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തു. ഭര്ത്താവ് മരിച്ച ഒരു സ്ത്രീയെന്ന നിലയില് അത്തരം അനുഭവങ്ങള് മുമ്പ് ഒരുപാടുണ്ടായിട്ടുള്ളതിനാല് ലീന അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല.
സാമുവല് മരിച്ചതില് പിന്നെ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തേയും ശക്തമായ നിയന്ത്രണത്തില് സൂക്ഷിക്കുകയായിരുന്ന അവള് പുരുഷന്മാരില് നിന്നും വരാറുള്ള അത്തരം പെരുമാറ്റങ്ങളെയും പ്രലോഭനങ്ങളെയും അതിജീവിക്കാന് പഠിച്ചിരുന്നു. ജോലിയും പ്രാര്ഥനയും മകന് ഡെന്നീസിനോടോപ്പമുള്ള സമയങ്ങളും മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവള്ക്ക്.
മാത്രമല്ല ഭര്ത്താവ് സാമുവലിനോടുള്ള ഇഷ്ടം എല്ലാത്തിനും മേലെ അവളുടെ മനസ്സില് ഇപ്പോഴും ശക്തായി ഉണ്ടായിരുന്നു താനും.
ജീവിതത്തില് സംഭവിക്കാറുള്ള അത്തരം അനുഭവങ്ങളടക്കം സകല കാര്യങ്ങളും അവള് മകന് ഡെന്നീസിനോട് പങ്ക് വെയ്ക്കുമായിരുന്നു.
“ആ മമ്മി പിന്നെ വേറൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്”
പെട്ടെന്നോര്ത്ത് അവന് പറഞ്ഞു.
“എന്താമോനൂ?”
“നമ്മടെ ഋഷിയില്ലേ അവന് മറ്റേ ഗോള്പോസ്റ്റില് കയറി ഗോളടിച്ചു”
“എന്നുവെച്ചാല്?”
“എന്ന് വെച്ചാല് മമ്മി, ഹീയീസ് ഇന് ലവ്!”
“ഋഷിയോ? ലവ്വോ? ഒന്ന് പൊ ഡെന്നീ!”
ഡെന്നീസിന്റെ വാക്കുകളിലൂടെ ലീനയ്ക്ക് ഋഷിയെപ്പറ്റി നന്നായിഅറിയാം.
“എന്റെ മമ്മി! ഞാനും അതങ്ങ് വിശ്വസിച്ചില്ല! അവനെപ്പോലെ ഒരു നാണം കുണുങ്ങി, പെമ്പിള്ളേര് പിന്നാലെ നടന്ന് പ്ലീസ് ഋഷി ലവ് മീ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുപോലും ആരെയും ഗൌനിക്കാതിരുന്ന അവന് അവസാനം പെട്ടു!”
“സത്യാണോ?”
“അതേന്നെ!”
“ആരാ മോനൂ? നിങ്ങടെ ക്ലാസ്സിലെയാ? നിങ്ങടെ ക്ലാസ്സിലെ ആണെങ്കില് നിക്ക് നിക്ക്
💬 Comments
View all comments