Chapter Title : ഒരു ജൂനിയർ നഴ്സിന്റെ ഹോസ്പിറ്റൽ അനുഭവങ്ങൾ [Swantham Deepa]

എഴുതും . കഥയിലേക്ക് വരാം.

ഞാൻ ആദ്യ ദിവസം ആ മുറിയിലേക്ക് കയറിയത് കുറച്ചു ടെന്ഷനോടെ . ബെഡ് 4-ലെ വിഐപി ആയിരുന്നു—ഞങ്ങളുടെ സീനിയർ സർജനായ ഡോ. തോമസിന്റെ ബന്ധുവായതിനാൽ എല്ലാവരും അവരോടു ശ്രദ്ധയോടെ പെരുമാറി. അവർ ഒരു ചെറിയ വയറ്റിലെ ഓപ്പറേഷനിനാണ് വന്നത്, ലാപറോസ്കോപ്പിക് മുറിവുകൾ മാത്രം, വലിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല.

മിക്ക രോഗികളും രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പോകുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർ കുറച്ച് ദിവസം കൂടി താമസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. മുപ്പതുകളുടെ അവസാനത്തിൽ, അവിവാഹിത, അതിമനോഹരമായ രൂപം—തീക്ഷ്ണമായ കവിളെല്ലുകൾ, കറുത്ത കണ്ണുകൾ, ആശുപത്രി ഗൗണിന് പോലും മറയ്ക്കാനാകാത്ത ശരീരം. അവൾ എപ്പോഴും പട്ടു ഷാളുകൾ തോളിൽ ഇട്ടിരുന്നു, വില കൂടിയവ .

ആദ്യ ദിവസം മുതൽ അവൾ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു: പുരുഷന്മാർ വേണ്ട. പുരുഷ ഡോക്ടർമാർ, നഴ്സുമാർ, ഒന്നും വേണ്ട. “എനിക്ക് അവരെ വിശ്വാസമില്ല,” അവർ പറഞ്ഞു, ഞങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചില്ല.

പൊതുവെ ഒരു ദേഷ്യക്കാരി വൈബ് ആയിരുന്നു. എല്ലാരോടും ഒന്ന് വെയിറ്റ് ഇട്ടു നിക്കുന്നതുപോലെ. പക്ഷെ ആരോടും അങ്ങനെ ചൂടായില്ല. അവരുടെ മുറിവുകൾ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുന്നത് ഞാനായിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ ദിവസം , ഞാൻ അവരുടെ റിലേറ്റീവ്‌സിനോട് പുറത്ത് കാത്തിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു, അവർ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു—"ദൈവമേ, എന്ത് ഭംഗിയാ കാണാൻ?!", ഞാൻ ആലോചിച്ചു.—പിന്നെ പറഞ്ഞു, “കർട്ടനുകൾ, ദീപ.” ഞാൻ അവയെ വലിച്ചടച്ചു, ലോഹ വളയങ്ങൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മാത്രം. ഞാൻ പുതപ്പ് അവളുടെ അരയ്ക്ക് മുകളിൽ മടക്കി, വയറ് തുറന്നു, പഴയ ഡ്രസ്സിങ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കൈ പെട്ടെന്ന് എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു, വിരലുകൾ മുറുകി. “സോറി, ഞാൻ കൈ പിടിച്ചാൽ കുഴപ്പമുണ്ടോ?” അവൾ ചോദിച്ചു, കണ്ണുകൾ എന്നെ തിരയുന്നു. “കുഴപ്പമില്ല,” ഞാൻ പറഞ്ഞു, അവൾ പിടി വിട്ടില്ല. ഞാൻ ടേപ്പ് പതുക്കെ പൊളിച്ചു,

അവളുടെ കണ്ണുകൾ മുറുകെ അടഞ്ഞു, ശ്വാസം ചെറുതായി പുറത്തേക്ക്. “വേദന വളരെ കൂടുതലാകുമോ?” അവൾ മന്ത്രിച്ചു, ഒരു നാണം കലർന്ന ചിരിയോടെ. “ഒരു ചെറിയ നീറ്റൽ മാത്രം,” ഞാൻ