Chapter Title : ഒരു കാളക്കഥ [Master]

സ്വഭാവം പോലെ തന്നെ. വൃത്തിയും മെനയും ഇല്ലാത്ത പെണ്ണ് എന്നാണ് എന്റെ അമ്മ മായേച്ചിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്. പക്ഷെ ചേച്ചിയുടെ മണം, അതൊരു സംഭവം തന്നെയാണ്. വിയര്‍പ്പും പൌഡറും വേറെന്തെല്ലാമോ ഒക്കെ ചേര്‍ന്നുള്ള മനംമയക്കുന്ന ഗന്ധം.

“നോക്കടാ..കണ്ടോ”

ജനലിനരുകില്‍ നിന്ന് ചേച്ചി തീരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നോക്കി. പുറത്ത് അമ്മാവനും അമ്മായിയും പിന്നെ കാളക്കാരന്‍ വേലുപ്പിള്ളയും ഉണ്ട്. വേലുപ്പിള്ളയുടെ വിത്തുകാള രമണനെ പെരുമരത്തില്‍ കെട്ടി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുകയാണ്. കൂറ്റനൊരു കാളയാണ് അവന്‍. നാട്ടിലെ പശുക്കളെ മൊത്തം വെടിവയ്ക്കുന്നത് അവനാണ്. ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഗോമാതാക്കളെ കൂലി വാങ്ങി വെടിവയ്ക്കുന്ന കുറ്റത്തിന് രമണനും വേലുപ്പിള്ളയും അകത്താകേണ്ടതാണ്. എന്തായാലും കേരളമായതുകൊണ്ട് പിള്ളയും രമണനും സുരക്ഷിതര്‍. പക്ഷെ ഒന്നാലോചിച്ചാല്‍ കാളകളുടെ യോഗം പോലും മനുഷ്യര്‍ക്കില്ല എന്നത് സത്യം തന്നെയാണ്. നമ്മളൊക്കെ വെടി വയ്ക്കാന്‍ പോയാല്‍ പെണ്ണുങ്ങളാണ് പണം വാങ്ങുക; ഇവിടെ രമണന്‍ വെടി വയ്ക്കണമെങ്കില്‍ അങ്ങോട്ട്‌ കൊടുക്കണം പണം. സാമ്പത്തിക ലൈംഗികതയില്‍ പുരുഷന്മാരായ മനുഷ്യരേക്കാള്‍ വളരെ മുകളിലാണ് കാളകളുടെ സ്ഥാനം. ഒരു കാളയായി ജനിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി; പരസ്യമായി വെടിയും വയ്ക്കാം പണവും കിട്ടും. വന്നു ക്ഷണിച്ചല്ലേ ഒരോരുത്തരു വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി പണം ഇങ്ങോട്ട് നല്‍കി സുഖിപ്പിക്കുന്നത്? വിദേശത്തെ പണക്കാരികളായ ചില പെണ്ണുങ്ങള്‍ സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവുമുള്ള പുരുഷന്മാരെ ഇതേപോലെ പണം നല്‍കി വാടകയ്ക്ക് എടുക്കുന്നതായി ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ ആ ഭാഗ്യം രമണന് മാത്രം സ്വന്തം! യോഗം തന്നെ രമണാ യോഗം. അസൂയയോടെ അവനെ ഞാന്‍ നോക്കി.

“ഗോമതിയെ ചേര്‍പ്പിക്കാന്‍ കൊണ്ടുവന്നതാ. പശൂനെ ചേര്‍പ്പിക്കുന്നത് കാണണം എന്ന് നിനക്ക് വല്യ