Chapter Title : ഒരു പനിനീർപൂവ് 1 [Vijay]
പറഞ്ഞു..
ഒന്നും വന്നില്ല വരുമ്പോ അറിയിക്കാം,, അതും പറഞ്ഞു അവൾ ഉറക്കെ.. അമ്മെ ഈ ചേട്ടനെ എന്താ കെട്ടിച്ചു വിടാത്തേ വയസു ഇരുപത്തിഏഴു ആയി..,,,
അപ്പോ സരസ്വതിയമ്മ ഉള്ളിൽ നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..
അവൻ നിന്റെ കഴിയട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു നിൽകുവല്ലേ..,,
അയ്യടാ എനിക്ക് എപ്പോഴെങ്ങും കല്യാണം വേണ്ട,, അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാവുന്ന ആരാ എന്നെ കെട്ടുക..,, പെട്ടന്ന് അവൾ അത് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഓർത്തത് അത് പറയാൻ പാടില്ലായി രുനെന്നു..,,
പിന്നെ ആരും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
അവസാനം ലച്ചു തന്നെ അരുണിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു..
എന്റെ കഴിയട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു മുങ്ങി നടക്കുവാ അല്ലെ.., അല്ലാതെ തേച്ചിട് പോയവളെ ഓര്ത്തിട്ടല്ല ഇങ്ങനെ കെട്ടാണ്ടു നടക്കുന്നത്..,, വിരഹ കാമുകൻ
(അരുണിന് പണ്ട് ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ പെണ്ണ് അവനെ തേച്ചിട് വേറെ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ കല്യാണം കഴിച്ചു പോയ്,, അത് ഒക്കെ അവൻ ലച്ചനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് )
ടി എന്നും പറഞ്ഞു അവൻ അവളെ അടിക്കാനായി
കൈ ഓങ്ങി
അവൾ ചിരിച്ചിട് ഓടി മുറിയിലേക്കു പോയി..
നിനക്കു ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ടടി കാന്താരി.. അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു..
'അമ്മ ഞാൻ കുളിച്ചിട് വരാമേ,, മുറിയിലേക്കു പോകുന്ന വഴിക്കു അവൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..,,,
അങ്ങനെ കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പൂജ മുറിയിൽ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആയി പോയി.. മുത്തശ്ശി നാമം ജപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
അവൾ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന കൃഷ്ണ വിഗ്രഹത്തിൽ കൈ കൂപ്പി പ്രാർത്ഥിച്ചു.. എന്നിട്ടു പഠിക്കുവാനായി റൂമിൽ പോയി..,,
അരുൺ അപ്പോൾ പുറത്തേക്കു പോയിരുന്നു..
അവൾ
💬 Comments
View all comments