Chapter Title : ഒരു പൂ വിരിയും പോലെ [Jaya sree]

അകത്തേക്ക് പോകുന്നതിനു ഇടയിൽ കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് നോക്കി

ഗോപിക : വിനു... എടാ വിനു... എഴുന്നേൽക്ക് നേരം എത്രയായി എന്തുറക്ക ഇത്

മാധവൻ : എന്തെ അമ്മേ...എന്താ ഒരു വിമ്മിട്ടം ഇന്ന് വലിക്കാൻ ഒന്നും കിട്ടിയില്ലേ...തീർന്നോ...

ജാനകി : ന്താ... മാധവാ കേട്ടില്ല

മാധവൻ : ഇത്തവണ അമ്പലത്തിൽ ദുര്യോധന സഭ യ നാടകം... എന്തെ പോകുന്നുണ്ടോ ന്നു പാഞ്ചാലി ആയിട്ട് ആരെയും ഇത് വരെ കിട്ടിയില്ല എന്ന കെട്ടെ

ജാനകി : ഭ.... വഷളൻ

ജാനകി തള്ളയെ നോക്കി ചിരികുന്ന മാധവൻ തൻ്റെ ജോലി തുരടുന്നു....

അന്ന് സന്ധ്യക്ക്

കാവിന് മുന്നിൽ ആൾക്കൂട്ടം

അതിനിടയിൽ ഉറഞ്ഞ് തുള്ളുന്ന വെളിച്ചപ്പാട് പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചെണ്ട കോട്ട് കേൾക്കാം

വെളിച്ചപ്പാട് : ഓ.....ഹൊ...ഹൊ...ഹൊ...ദേവി....

അയാള് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി കോവിലിനെ വലം വച്ച് പിന്നെയും അത് വഴി വന്നു

അവിടെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു ഗോപിക, മാധവൻ മാമ നാട്ടുകാർ

കോവിലിനെ പല തവണ വലം വച്ച് വെളിച്ചപ്പട്

ഓടി വന്നു ഗോപികയുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു... തൊട്ടു അടുത്ത് നിന്ന പരികർമിയുടെ കയ്യിൽ തളികയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അരി എടുത്ത് ഗോപീകയുടെ തലയിൽ എറിഞ്ഞു

വെളിച്ചപ്പാട് : .... നന്നായി വരും കുട്ടി നന്നായി വരും...

നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഓടി ചെന്ന് നിന്നത് മാധവ മാമയുടെ മുന്നിൽ

ഒരു ഭാവ മാറ്റവും ഇല്ലാതെ മസിൽ പിടിച്ചു നിൽകുന്ന മാധവൻ്റെ മുന്നിൽ വെളിച്ചപ്പാട് ഒന്ന് പതറി

അരി വാരി അയാളുടെ തലയിലും എറിഞ്ഞു കുറച്ചു മാറി നിന്നു....

നാട്ടുകാരോട് എല്ലാവരോടുമായി

വെളിച്ചപ്പാട് : എല്ലാവരും ഒന്ന് സൂക്ഷിക്ക... എന്തോ അനർത്ഥം വരാൻ പോകുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ

പരസ്പരം നോക്കി നാട്ടുകാർ പിറുപിറുക്കുന്നു

ഒരു ഭവമറ്റവും ഇല്ലാതെ നിൽകുന്ന മാധവൻ

പിറ്റേന്ന്

കുഞ്ഞമ്മദ് ക്കൻ്റെ ചായകട

കുഞ്ഞമ്മദ് : അല്ല വെളിച്ചപ്പാടെ ഈ പറഞ്ഞത് ഒക്കെ നടക്കോ

വെളിച്ചപ്പാട് : എന്ത്

കുഞ്ഞമ്മദ് : അല്ല നിങ്ങള് എന്തോ നാട്ടാരെ പറഞ്ഞു പേടിപിച്ച് ന്നു കേട്ട്

വെളിച്ചപ്പാട് : എന്താ സംശയം

അടുത്ത് ഇരുന്നു ചായ കുടിക്കുന്ന ഭാസ്കരൻ

വേറെ രണ്ടു പേരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു

ഭാസ്കരൻ : എൻ്റെ ഇക്ക ഇതൊക്കെ വയറ്റി പിഴപിന്നു വേണ്ടി അല്ല അല്ലാതെ ചുമ്മാ

കുഞ്ഞമ്മദ് : ഓൻ പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഇല്ലേ വെളിച്ചപാടെ... കഴിഞ്ഞ തവണ ങ്ങള് എന്താ പറഞ്ഞേ മഴ