Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [പാതിരാത്രിയിലെ കുമ്പസാരം]

ഓർത്തില്ല," ഷാഹിദ് നിരാശയോടെ തലചൊറിഞ്ഞു. "എന്നാലും ഇവിടെ ഈ തണുപ്പത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുമ്പോൾ നിന്നെ അങ്ങനെ കാണാൻ തോന്നിപ്പോയി ഡാ...

ഇവിടെയാണെങ്കിൽ പണിയും സ്ട്രെസ്സും ഒക്കെയായിട്ട് ആകെ മടുത്തു. ശരി എന്നാ, നീ വാതിൽ കുറ്റിയിടാൻ നിൽക്കണ്ട. ഞാൻ പോയി കിടക്കട്ടെ, നാളെ രാവിലെ വിളിക്കാം. ഗുഡ് നൈറ്റ്."

"ഗുഡ് നൈറ്റ് ഇക്കാ," ജസ്ന ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

കോൾ കട്ടായി. ഫോൺ സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞതോടെ മുറിയിൽ വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു.

ജസ്ന കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഡ്രസ്സിംഗ് ടേബിളിന്റെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചെന്നുനിന്നു.

അവൾ തന്റെ കഴുത്തിലെ ഷാൾ പതിയെ വകഞ്ഞുമാറ്റി. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിൽ കിടന്ന് തിളങ്ങുന്ന ആ സ്വർണ്ണ മഹർ മാലയിലേക്ക് അവൾ ഉറ്റുനോക്കി.

രാവിലെ ഉമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങി—'ഭർത്താവ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പെണ്ണിന്റെ മാനവും ആത്മാവും അന്യന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പൊതിഞ്ഞുപിടിക്കുന്ന വസ്ത്രം ആയിരിക്കണം!'

കണ്ണാടിയിലെ സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കിനിന്ന ജസ്നയുടെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞുവന്നു. താൻ കൊതിച്ച ആ സംരക്ഷണത്തിന്റെ കുടയും, താൻ നിക്കാഹ് കഴിച്ച ഈ ചെറുപ്പക്കാരനും തമ്മിൽ ഒരിക്കലും കൂട്ടിമുട്ടാത്ത അത്രയും വലിയൊരു അകലമുണ്ടെന്ന് അവളുടെ ഹൃദയം വേദനയോടെ മന്ത്രിച്ചു.

അതേ നിമിഷം തന്നെ—മേശപ്പുറത്തിരുന്ന അവളുടെ ഫോൺ ഒരൊറ്റ തവണ മൃദുവായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.

ഒരു ഫോട്ടോയും ചോദിക്കാതെ, ഒരു വാശിപിടുത്തവുമില്ലാതെ, അങ്ങ് കാനഡയിലെ മഞ്ഞുവീഴുന്ന ഓഫീസ് മുറിയിലിരുന്ന് 'ഏട്ടൻ' അയച്ച പതിവ് സന്ദേശമായിരുന്നു അത്: "മഞ്ചേരിയിൽ സമയം പത്തര കഴിഞ്ഞല്ലോ മോളൂ...

ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ച് കിടന്നോ? ഗുഡ്