Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [പാതിരാത്രിയിലെ കുമ്പസാരം]

ഏട്ടൻ തനിക്ക് ഏറ്റവും അടുത്ത, തന്നോട് എന്ത് കുറുമ്പും പറയാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരനായി മാറിയതുപോലെ ജസ്നയ്ക്ക് തോന്നി.

അതിനെ 'പ്രണയം' എന്ന് വിളിക്കാൻ അവളുടെ യാഥാസ്ഥിതിക മനസ്സ് അപ്പോഴും ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല—താനൊരു വിവാഹിതയായ പെണ്ണാണെന്ന ബോധം ആ വാക്കിന് മുകളിൽ ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ നിന്നിരുന്നു.

എങ്കിലും, പകൽ മുഴുവൻ അവളുടെ ചിന്തകളും ചലനങ്ങളും അയാളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.

തിങ്കളാഴ്ച വൈകുന്നേരം നാലുമണിക്ക് മഞ്ചേരിയിലെ അടുക്കളയിൽ ചായയ്ക്കുള്ള ഉന്നക്കായ ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു ജസ്ന. ഉമ്മയും വല്യുമ്മയും അയൽവക്കത്തെ ഒരു വീട്ടിൽ രോഗിയെ കാണാൻ പോയിരിക്കുകയാണ്; സഫയാകട്ടെ കോളേജിൽ നിന്ന് എത്തിയിട്ടുമില്ല.

അടുപ്പത്ത് ചീനച്ചട്ടിയിൽ എണ്ണ ചൂടാക്കുമ്പോഴാണ് കൗണ്ടറിലിരുന്ന അവളുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. കാനഡയിൽ ഇപ്പോൾ സമയം പുലർച്ചെ അഞ്ചരയാണ്! രോഹിത് കുമാർ പതിവുപോലെ രാവിലെ ജിമ്മിൽ വർക്കൗട്ട് ചെയ്യാൻ എഴുന്നേറ്റ സമയം.

"ഗുഡ് മോർണിംഗ് മോളൂ... അവിടെ ഇപ്പോൾ ചായയുടെ സമയമായല്ലോ. എന്താ ഇന്നത്തെ സ്പെഷ്യൽ?" രോഹിത്തിന്റെ മെസ്സേജ്!

അതിന് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നതിന്റെ ആവേശത്തിൽ ചീനച്ചട്ടിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ ജസ്ന ഒരു മിനിറ്റ് വൈകിപ്പോയി! കരിഞ്ഞ മണം മൂക്കിലടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കിയത്—എണ്ണയിൽ കിടന്നിരുന്ന രണ്ട് ഉന്നക്കായയുടെ ഒരു വശം കറുത്ത് കരിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു!

"പടച്ചോനെ!" അവൾ വേഗം ചട്ടുകം കൊണ്ട് അത് കോരി പ്ലേറ്റിലേക്ക് മാറ്റി.

കരിഞ്ഞുപോയ ആ ഉന്നക്കായയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടത്തിന് പകരം ചിരിയാണ് വന്നത്.

മുൻപായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു മനുഷ്യനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്നും പറയാൻ അവൾ ധൈര്യപ്പെടില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ കുറുമ്പ് ഉണർന്നു. അവൾ ഫോണിന്റെ ക്യാമറ ഓൺ