Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

നിന്നുള്ള ഉപ്പുരസമുള്ള കാറ്റിനൊപ്പം, ഫ്രഷ് ആയി റോസ്റ്റ് ചെയ്ത അറബിക്ക കാപ്പിക്കുരുവിന്റെയും വിലകൂടിയ പുരുഷ പെർഫ്യൂമിന്റെയും മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി.

അവസാനത്തെ പടിയും കയറി ആ വിശാലമായ തടിയുടെ ഡെക്കിലേക്ക് അവൾ കാലെടുത്തുവെച്ചു.

മുന്നിൽ അനന്തമായി പരന്നുകിടക്കുന്ന നീലക്കടൽ! രാവിലെ പത്തുമണിയുടെ വെയിലിൽ തിരമാലകൾ വെള്ളിത്തകിടുകൾ പോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നു. ആ ഡെക്കിന്റെ അറ്റത്തായി, കടലിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കൈവരിയിൽ കൈകൾ ഊന്നി പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഒരാൾ!

ജസ്നയുടെ പാദസരത്തിന്റെ നേർത്ത കിലുക്കം തടിയുടെ തറയിൽ തട്ടി മുഴങ്ങിയ നിമിഷം—ആ മനുഷ്യൻ പതിയെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ ജസ്നയുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ കുരുങ്ങി നിശ്ചലമായിപ്പോയി! അവളുടെ കാലുകൾ ആ തടിയുടെ തറയിൽ വേരുറച്ചതുപോലെ തറഞ്ഞുനിന്നു.

കുമരകത്തെ ആ ചെറിയ ഫോൺ സ്ക്രീനിലൂടെ താൻ കണ്ട മുഖമായിരുന്നില്ല കൺമുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്; മറിച്ച്, ഒരു കാന്തം പോലെ തന്നെ അയാളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്ന അസാധാരണമായൊരു പുരുഷരൂപമായിരുന്നു അത്!

ആറടിയിലധികം ഉയരമുള്ള, വീതിയേറിയ തോളുകളും ഉറച്ച നെഞ്ചളവുമുള്ള നാല്പത്തിരണ്ട് വയസ്സിന്റെ പൂർണ്ണമായ ആണത്തം തുടിച്ചുനിൽക്കുന്ന ശരീരം. ഷാഹിദിനെപ്പോലെ വെളുത്തു തുടുത്ത ഒരു പയ്യന്റെ രൂപമായിരുന്നില്ല അയാൾക്ക്;

മറിച്ച്, കരിവീട്ടിയിൽ കൊത്തിയെടുത്തതുപോലെ അഴകുള്ള, വെയിലേറ്റു പതംവന്ന കരുത്തുറ്റ ഇരുനിറമായിരുന്നു രോഹിത് കുമാറിന്!

കടും ചാരനിറത്തിലുള്ള വിലകൂടിയ ലിനൻ ഷർട്ടും കറുത്ത പാൻ്റ്സും ആയിരുന്നു വേഷം. ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ മുട്ടിന് താഴെ വരെ മടക്കിവെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഇന്നലെ രാത്രി ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട ആ ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞ കരുത്തുറ്റ ഇരുണ്ട കൈത്തണ്ടകൾ പകൽവെളിച്ചത്തിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

ക്ഷൗരം ചെയ്ത് കൃത്യമായി ഒതുക്കിനിർത്തിയ കറുത്ത താടിരോമങ്ങൾക്കിടയിൽ,