Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

അയാളുടെ പക്വതയ്ക്കും ഗാംഭീര്യത്തിനും മാറ്റുകൂട്ടുന്ന ഒന്നുരണ്ട് വെള്ളിനാരുകൾ ചെവിയോടു ചേർന്ന് തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ജസ്നയെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മയക്കിക്കളഞ്ഞത് അയാളുടെ കണ്ണുകളായിരുന്നു!

ആ ഇരുണ്ട മുഖത്ത്, ഒരു കടൽ പോലെ ആഴമുള്ള, തീക്ഷ്ണവും വശ്യവുമായ രണ്ട് കണ്ണുകൾ! ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയ നിമിഷം, തന്റെ ഉള്ളിലെ സകല ചിന്തകളും നിയന്ത്രണങ്ങളും അലിഞ്ഞു പോകുന്നതുപോലെ ജസ്നയ്ക്ക് തോന്നി.

ഷാഹിദിനെയോ മറ്റൊരു പുരുഷനെയോ കണ്ടപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽപ്പോലും അവൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു വികാരം തോന്നിയിട്ടില്ല.

എന്താണെന്ന് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിർവചിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഏതോ ഒരു അദൃശ്യശക്തി ആ മനുഷ്യന്റെ ഇരുണ്ട സൗന്ദര്യത്തിലും ആ കണ്ണുകളുടെ കാന്തികവലയത്തിലും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

സ്വന്തം കാൽമുട്ടുകളുടെ ബലം ചോർന്നുപോകാതിരിക്കാൻ അവൾ ഹാൻഡ്ബാഗിന്റെ വള്ളിയിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

ജസ്നയുടെ ആ അമ്പരപ്പും വിറയലും കണ്ടതും, രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ ഗൗരവമുള്ള മുഖത്ത് മഞ്ഞുരുകുന്നതുപോലെ അതിമനോഹരവും ഊഷ്മളവുമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"ആഹാ... എന്റെ മഞ്ചേരിക്കാരി കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ എത്തിയല്ലോ!"

ഇയർഫോണിലൂടെ മാത്രം കേട്ടുശീലിച്ച ആ ആഴമേറിയ, ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം നേരിട്ട് കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകി തന്റെ കാതിൽ പതിച്ചപ്പോൾ ജസ്നയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ആയിരം വോൾട്ട് വൈദ്യുതി പാഞ്ഞുകയറി!

രോഹിത് പതിയെ നടന്ന് അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു.

ജസ്നയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ക്രമം തെറ്റി. അവളുടെ അഞ്ചടി ഏഴര ഇഞ്ച് ഉയരത്തിന് മുന്നിലും ഒരു ഗോപുരം പോലെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ.

അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന ചന്ദനവും കാപ്പിക്കുരുവും കലർന്ന ആ പ്രഭുത്വമുള്ള ഗന്ധം അവളെ പൊതിഞ്ഞു.

എന്നാൽ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ തൊടാനോ, അനാവശ്യമായി അടുത്തേക്ക് നിൽക്കാനോ അയാൾ ശ്രമിച്ചതേയില്ല.

പകരം, ഒരു