Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

തടവി പിടിപ്പിച്ചു!

രോഹിത് കുമാറിന്റെ ശ്വാസം ആ നിമിഷം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയി! മാസങ്ങളായി താൻ സ്വന്തമാക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ആ വെളുത്ത വിരലുകൾ ആദ്യമായി തന്റെ ചർമ്മത്തിൽ—അതും ഇത്രയും വലിയൊരു അധികാരത്തോടെയും പ്രണയത്തോടെയും—തൊടുകയും തടവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു!

കട്ടിയുള്ളതും മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആ ഒറിജിനൽ ഊദിന്റെ സുഗന്ധം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ആ കടൽക്കാറ്റിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഡെക്കിലാകെ നിറഞ്ഞു.

"എനിക്ക്... എനിക്ക് ഇത്രയേ തരാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ ഏട്ടാ..." അവൾ വിരൽ പിൻവലിച്ച് നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അപ്പോഴും അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

രോഹിത് തന്റെ മണിബന്ധം മൂക്കിനോട് ചേർത്തുവെച്ച് ആ സുഗന്ധം ദീർഘമായി ഒന്നാവാഹിച്ചു. അവളുടെ വിരൽ തൊട്ട ഇടത്ത് അപ്പോഴും ഒരു തീപ്പൊരി അവശേഷിച്ചിരുന്നു.

"ഈ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് എനിക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള സമ്മാനമാണിത് മോളൂ... ഇത് എന്നും എന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും," രോഹിത് അയാളുടെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളെ പുണർന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് അയാൾ പോക്കറ്റിലേക്ക് കൈയിട്ടു.

"എന്റെ മോൾ എനിക്കിത്രയും വലിയൊരു നിധി തന്ന സ്ഥിതിക്ക്, നീ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ഈ ഏട്ടനും ഒരു ചെറിയ കാര്യം തരാനുണ്ട്."

രോഹിത് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ തന്റെ വലതുകയ്യിലിരുന്ന ആ ചെറിയ കറുത്ത വെൽവെറ്റ് പെട്ടി അവൾക്ക് മുന്നിലായി തുറന്നുപിടിച്ചു!

ജസ്ന സംശയത്തോടെ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി: "എന്താ ഏട്ടാ?"

രോഹിത് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ തന്റെ വലതുകയ്യിലിരുന്ന ആ ചെറിയ കറുത്ത വെൽവെറ്റ് പെട്ടി അവൾക്ക് മുന്നിലായി തുറന്നുപിടിച്ചു!

ജസ്നയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നുപോയി!

ആ കറുത്ത വെൽവെറ്റ് മെത്തയിൽ, രാവിലെത്തെ സൂര്യവെളിച്ചമേറ്റ് നക്ഷത്രം പോലെ