Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

തന്റെ മൈലാഞ്ചിച്ചുവപ്പുള്ള വലതുകൈ അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

രോഹിത് കുമാർ തന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന വെണ്ണക്കൽ കൈപ്പത്തിയെ വളരെ മൃദുവായി തന്റെ ഉള്ളംകയ്യിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു.

കരിവീട്ടി പോലെ ഇരുണ്ട ആ വലിയ പുരുഷക്കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിൽ, മൈലാഞ്ചിയണിഞ്ഞ അവളുടെ വെളുത്ത ചെറിയ കൈ അമർന്നിരിക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ ജസ്നയുടെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഉരുകിയൊലിച്ചുപോയി!

നേരത്തെ പേന വാങ്ങിയപ്പോൾ വെറുമൊരു സെക്കൻഡ് മാത്രമാണ് തൊട്ടതെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ചൂടുള്ള വിരലുകൾ അവളുടെ കൈപ്പത്തിയെ പൂർണ്ണമായും പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്! അയാളുടെ വലതുകൈ ആ വജ്രമോതിരമെടുത്ത് അവളുടെ മോതിരവിരലിലേക്ക് പതിയെ അണിയിച്ചു.

മോതിരം വിരലിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന ശേഷവും, അയാളുടെ തള്ളവിരൽ അവളുടെ വിരലിന് മുകളിലൂടെ അങ്ങേയറ്റം വാത്സല്യത്തോടെ ഒന്ന് തഴുകി.

ആ നിമിഷം—ആ കടൽക്കാറ്റിനെ സാക്ഷിയാക്കി—ജസ്നയുടെ മനസ്സിനുള്ളിലെ അവസാനത്തെ മതിൽക്കെട്ടും തകർന്നടിഞ്ഞു വീണു!

ഇതുവരെ താൻ സ്വയം പറഞ്ഞുപഠിപ്പിച്ചിരുന്ന 'സൗഹൃദം', 'ജ്യേഷ്ഠൻ', 'വഴികാട്ടി' എന്നീ കള്ളപ്പേരുകളെല്ലാം ആ ഒരൊറ്റ സ്പർശനത്തിൽ കാറ്റിൽ പറന്നുപോയി! താൻ ഈ മനുഷ്യനെ പ്രണയിക്കുകയാണ്—ഭ്രാന്തമായി, സ്വന്തം ജീവനേക്കാളും ഭർത്താവിനേക്കാളും ഉപരിയായി താൻ ഈ മനുഷ്യനെ പ്രണയിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു!

കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ അവൾ കീഴ്ച്ചുണ്ട് അമർത്തിക്കടിച്ചു.

"നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട് മോളൂ... നിന്റെ ഈ മൈലാഞ്ചിയിട്ട കയ്യിൽ കിടക്കാൻ വേണ്ടിത്തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയതുപോലെയുണ്ട്," രോഹിത് അവളുടെ കൈ പതിയെ വിട്ടുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.

"വാ... ഇനി വൈകിക്കണ്ട, ഞാൻ താഴെ വരെ വന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറ്റിവിടാം."

മുകളിലത്തെ ഡെക്കിൽ നിന്ന് പടികൾ ഇറങ്ങി താഴത്തെ പോർച്ചിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ജസ്ന നിലത്തൊന്നുമായിരുന്നില്ല നടന്നിരുന്നത്. അവിടെ പോർച്ചിൽ ഒരു പ്രീപെയ്ഡ് ടാക്സി കാർ അവൾക്കായി കാത്തുകിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

കാറിന്റെ