Chapter Title : പാപശൽഭം 18 [Shanushinu] [അവിഹിത തീരത്ത് ജസ്ന]
തോളിലെ ആ സ്വർണ്ണ ലേസ് വള്ളിയിലേക്ക് വിരൽത്തുമ്പുകൊണ്ട് പതിയെ തൊട്ടുകൊണ്ട് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു: "ഇത് ഏട്ടൻ തന്നെ എനിക്ക് വേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുത്തതാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സന്തോഷം മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇന്ന് രാവിലെ ഏട്ടനെ കാണാൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ ഇത് തന്നെയാണല്ലോ എടുത്തിട്ടത്!"
അവളുടെ ആ മറുപടിയിലെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അർത്ഥം മുംബൈയിലിരുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ സിരകളെ തിളപ്പിച്ചു.
പുറത്ത് മഞ്ചേരിയിലെ രാത്രിമഴ തകർത്തുപെയ്യുമ്പോഴും, ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ സമ്മാനങ്ങൾ മാത്രം ശരീരത്തിലണിഞ്ഞ്, നാണവും അഭിമാനവും കലർന്ന ചിരിയോടെ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലിരിക്കുന്ന ജസ്നയ്ക്ക് ആദ്യമായി ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി—തന്റെ രാജാവിന് മുന്നിൽ സ്വയം അഴിച്ചുവെക്കുന്ന ഈ മറകൾക്ക് നാണക്കേടിന്റെ നിറമല്ല; മറിച്ച് സ്വർണ്ണത്തിന്റെയും വജ്രത്തിന്റെയും പത്തരമാറ്റ് തിളക്കമാണ്!
_____________
മുംബൈയിലെ ബിസിനസ്സ് സമ്മിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് രോഹിത് കുമാർ കാനഡയിലേക്ക് തിരിച്ചുപറന്നിട്ട് നാല് ദിവസങ്ങൾ പിന്നിട്ടിരുന്നു.
ഡിസംബർ മാസത്തിന്റെ തുടക്കമായതോടെ ടൊറന്റോയിലും മിസ്സിസാഗയിലുമെല്ലാം മഞ്ഞുകാലം അതിന്റെ ഉഗ്രരൂപം പ്രാപിച്ചുതുടങ്ങി. റോഡരികിലെ മേപ്പിൾ മരങ്ങളെല്ലാം ഇലകൾ പൂർണ്ണമായും പൊഴിച്ച്, വെളുത്ത മഞ്ഞുകട്ടകൾ ചൂടി അസ്ഥികൂടങ്ങൾ പോലെ നിന്നു.
രാവിലെ ഒൻപതുമണിക്ക് സൂര്യൻ ഉദിച്ചുവെങ്കിലും ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ (RK Group) മുപ്പതുനിലയുള്ള കൂറ്റൻ ഗ്ലാസ്സ് ടവറിന് ചുറ്റും കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞും മൈനസ് നാല് ഡിഗ്രി തണുപ്പുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ ആ കൊടുംതണുപ്പിലും, ഇരുപത്തിയെട്ടാം നിലയിലെ വിശാലമായ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ബോർഡ് റൂമിനുള്ളിൽ നിന്നിരുന്ന ഷാഹിദിന്റെ നെറ്റിയിലൂടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ഒഴുകിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു!
വലിയ ഓവൽ ആകൃതിയിലുള്ള മഹാഗണി മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും കമ്പനിയുടെ വടക്കേ അമേരിക്കൻ ഡിവിഷനിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന പന്ത്രണ്ട് ഡയറക്ടർമാർ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
മേശയുടെ
💬 Comments
View all comments