Chapter Title : പാപശൽഭം 18 [Shanushinu] [അവിഹിത തീരത്ത് ജസ്ന]

തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു! ആ വെള്ള സിൽക്ക് ഉടുപ്പിനുള്ളിൽ, താൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത സ്വർണ്ണവും വജ്രവുമണിഞ്ഞ്, ഒരു മാദകദേവതയെപ്പോലെ നിന്ന് തന്നോട് പ്രണയം യാചിക്കുന്ന ആ ഇരുപത്തിരണ്ടുകാരിയെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ അയാളുടെ ഉള്ളിലെ വേട്ടക്കാരൻ തുടിച്ചു.

എന്നാൽ—ഒരു സാധാരണ കാമുകനെപ്പോലെ അപ്പോൾത്തന്നെ അവളുടെ മുന്നിൽ വീണുകൊടുക്കാൻ രോഹിത് കുമാർ തയ്യാറായിരുന്നില്ല!

അവളുടെ മനസ്സിനെ എന്നെന്നേക്കുമായി, ഇനിയൊരിക്കലും ഷാഹിദിലേക്ക് പൂർണമായി തിരികെപ്പോകാൻ കഴിയാത്ത വിധം തന്നിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ മനഃശാസ്ത്ര തന്ത്രം അയാൾ ആ നിമിഷം പുറത്തെടുത്തു.

രോഹിത് കുമാറിന്റെ മുഖത്തെ ആ വശ്യമായ പുഞ്ചിരി പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു. പകരം, അയാളുടെ ഇരുണ്ട മുഖത്ത് അങ്ങേയറ്റം ഗൗരവവും, വേദനയും, നിസ്സഹായതയും കലർന്നൊരു ഭാവം പടർന്നു. അയാൾ കസേരയിൽ നിന്ന് അല്പം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്നു.

"ജസ്‌നാ... മോളൂ... നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ വിളിച്ചുപറയുന്നത്?" രോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം വളരെ ശാന്തവും എന്നാൽ വിഷാദം നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഒരു മുതിർന്ന മനുഷ്യൻ വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ തിരുത്തുന്നതുപോലെ അയാൾ തുടർന്നു: "മോൾ സ്വബോധത്തോടെയാണോ സംസാരിക്കുന്നത്? നിനക്കിപ്പോൾ പ്രായം വെറും ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സേ ആയിട്ടുള്ളൂ ജസ്‌നാ... ജീവിതം തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ നിനക്ക്! എന്റെ പ്രായം എത്രയാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? നാല്പത്തിരണ്ട് വയസ്സ്! നിന്നേക്കാൾ ഏകദേശം ഇരട്ടി പ്രായമുള്ള ഒരാളാണ് ഞാൻ!"

ജസ്‌ന അമ്പരപ്പോടെയും ഞെട്ടലോടെയും സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു. അവൾ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തൊരു മറുപടിയായിരുന്നു അത്!

"അതിലുപരി..." രോഹിത് ദീർഘമായൊന്ന് നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ പതിയെ താഴ്ത്തി. "നീ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയാണ് മോളൂ. ഷാഹിദ് നിന്റെ കഴുത്തിൽ മഹർ കെട്ടിയവനാണ്. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇങ്ങനെയൊരു പ്രണയത്തിലേക്ക് പോയാൽ... ഈ സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ നമുക്ക്