Chapter Title : പാപശൽഭം 18 [Shanushinu] [അവിഹിത തീരത്ത് ജസ്ന]

നീക്കാൻ കഴിയുന്ന ജസ്‌നക്ക് പക്ഷേ ഏട്ടൻ്റെ അടുത്ത് ആ കളി നടക്കുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇനി ഏട്ടന് തന്നെ ശരിക്കും ഇഷ്ടം അല്ലേ എന്ന് പോലും അവൾക്ക് ഇടക്ക് സംശയം തോന്നാറുണ്ട്.

ഇനിയും ഈ ഒളിച്ചുകളി തുടരാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു. അയാളുടെ മുന്നിൽ ഒരു നല്ല കുട്ടിയായി, വെറുമൊരു സുഹൃത്തായി അഭിനയിച്ച് അവളുടെ ഹൃദയം തളർന്നിരുന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഫോണിന് തൊട്ടുമുന്നിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു.

അവളുടെ കവിളുകൾ നാണവും ആവേശവും കൊണ്ട് ചുവന്നുതുടുത്തിരുന്നു; മാറിടങ്ങൾ ആ വെള്ള സാറ്റിൻ തുണിക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് ശക്തമായി ഉയർന്നുതാഴ്ന്നു. അവൾ ക്യാമറയുടെ ലെൻസിലേക്ക്—അതിലൂടെ രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ കാന്തികമായ കണ്ണുകളിലേക്ക്—നേരിട്ട് നോക്കി.

"ഞാൻ... ഞാൻ ഇതൊക്കെ ഇടുന്നത് ആരെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണെന്ന് ഏട്ടന് ശരിക്കും അറിയില്ലേ?!" അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിൽ അസാധാരണമായൊരു തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു. "എന്തിനാ ഏട്ടാ നമ്മൾ ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഒന്നും അറിയാത്തവരെപ്പോലെ അഭിനയിക്കുന്നത്? വെറുതെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ആയിട്ടും, ഏട്ടനും മോളുമായിട്ടും മാത്രം കാണുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ച് എനിക്ക് മടുത്തു! ഞാൻ ഉള്ളത് പറയാം എനിക്ക്... എനിക്ക് ഏട്ടനെ ജീവനാണ്! എന്റെ ശ്വാസത്തേക്കാൾ, എന്റെ ജീവനേക്കാൾ എനിക്ക് ഏട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ്... ഇനിയൊരു നിമിഷം പോലും ഏട്ടനില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല!"

ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ തന്റെ നെഞ്ചിലെ സകല ഭാരവും അവൾ ആ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു! നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞ ഒരു മുസ്ലിം പെൺകുട്ടി ഒരിക്കലും പറയാൻ പാടില്ലാത്ത ആ പരമമായ സത്യം അവൾ സ്വന്തം നാവുകൊണ്ട് പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു!

അങ്ങ് കാനഡയിലെ മുറിയിലിരുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ കൈവിരലുകൾ കസേരയുടെ കൈവരിയിൽ മുറുകി.

അയാളുടെ സിരകളിലൂടെ രക്തം