Chapter Title : പാപശൽഭം 18 [Shanushinu] [അവിഹിത തീരത്ത് ജസ്ന]

അതിമനോഹരമായ ഒരു ജോഡി ഡയമണ്ട് പാദസരങ്ങൾ ആയിരുന്നു! പ്ലാറ്റിനം ചെയിനിൽ ചെറിയ വജ്രക്കല്ലുകൾ ഇടവിട്ട് പതിപ്പിച്ച, ആരും കണ്ടാൽ കൊതിച്ചുപോകുന്ന ഡിസൈൻ.

എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മഞ്ഞളിപ്പിച്ചത് അതിനരികിലായി ചുരുണ്ടുകിടന്നിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ ആഭരണമായിരുന്നു—ഏകദേശം അഞ്ചു പവൻ തൂക്കം വരുന്ന, തനിത്തങ്കത്തിൽ പണിത ഒരു അരഞ്ഞാണം.

മൂന്ന് വരികളായി പിരിച്ചെടുത്ത കട്ടിയുള്ള സ്വർണ്ണച്ചങ്ങലയുടെ ഇടയിലായി ചെറിയ ചുവന്ന മാണിക്യക്കല്ലുകൾ പതിപ്പിച്ച, പ്രൗഢമായൊരു അരഞ്ഞാണം!

ജസ്‌ന വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ അരഞ്ഞാണം എടുത്തുനോക്കി. അതിന്റെ കനം അവളുടെ കൈവെള്ളയെ താഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു! വെൽവെറ്റ് സഞ്ചിക്കുള്ളിലേക്ക് അവൾ വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോൾ, അതിനുള്ളിൽ കട്ടിയുള്ള ക്രീം നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചെറിയ കാർഡ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.

അവൾ വേഗം ആ കാർഡ് പുറത്തെടുത്തു. രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ വടിവൊത്ത, കരുത്തുറ്റ കൈപ്പടയിൽ മലയാളത്തിൽ എഴുതിയ ഏതാനും വരികൾ അതിലുണ്ടായിരുന്നു:

"എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി എല്ലാ അതിരുകളും ലംഘിച്ച് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് ഓടിയെത്തിയ ആ സുന്ദരമായ പാദങ്ങൾക്ക് ഒരു ജോഡി വെള്ളിനക്ഷത്രങ്ങൾ... പിന്നെ, ആരും കാണാതെ എന്റെ മോളുടെ ആ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി എപ്പോഴും പുണർന്നുകിടക്കാൻ എന്റെ സ്വന്തം കരങ്ങൾ പോലെ ഈ അരഞ്ഞാണവും! നിനക്ക് സംരക്ഷണം ആയി ഇത് എപ്പോഴും നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാവട്ടെ. — നിന്റെ ഏട്ടൻ."

ആ വരികൾ വായിച്ചുതീർന്നപ്പോൾ ജസ്‌നയുടെ തൊണ്ടയിലൂടെ ഒരു തേങ്ങൽ പുറത്തുവന്നുപോയി.

അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ കലങ്ങിമറിയുകയായിരുന്നു! എന്തൊരു എഴുത്താണിത്! ഒരു വശത്ത് 'നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഇത് എപ്പോഴും ഉണ്ടാവട്ടെ' എന്ന് ഒരു രക്ഷിതാവിന്റെ വാത്സല്യത്തോടെ പറയുമ്പോൾ തന്നെ, മറുവശത്ത് 'എന്റെ മോളുടെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിനെ