Chapter Title : പാപശൽഭം 18 [Shanushinu] [അവിഹിത തീരത്ത് ജസ്ന]

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ആ കനമുള്ള സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം ഇരുകൈകളിലുമെടുത്ത് തന്റെ നഗ്നമായ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റും കൊണ്ടുവന്നു.

പൊക്കിൾച്ചുഴിക്ക് തൊട്ടുതാഴെയായി, ഒതുങ്ങിയ വെണ്ണക്കൽ വയറിന് മുകളിലൂടെ അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ കൊളുത്ത് അവൾ മുറുക്കിയിട്ടു.

ആ തണുത്ത, കനമുള്ള അഞ്ചു പവൻ തനിത്തങ്കം അവളുടെ ചൂടുള്ള നഗ്നചർമ്മത്തിലേക്ക് അമർന്നുവീണ നിമിഷം—ജസ്‌നയുടെ കണ്ണുകൾ തനിയെ അടഞ്ഞുപോയി; അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ശക്തമായൊരു കാമവിറയൽ പാഞ്ഞുകയറി!

അരഞ്ഞാണം അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ നിന്ന് പതിയെ ഊർന്നിറങ്ങി, വിടർന്ന നിതംബങ്ങളുടെ മുകൾഭാഗത്തായി—ആ ഇളം മഞ്ഞ ലേസ് പാന്റീസിന്റെ തൊട്ടുമുകളിലായി—അമർന്നുകിടന്നു!

ജസ്‌ന കണ്ണുതുറന്ന് കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി.

അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി! വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയെടുത്തതുപോലുള്ള അവളുടെ ശരീരവടിവുകളിൽ, സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള ആ സുതാര്യമായ അടിവസ്ത്രവും, അതിനുമുകളിലായി മാണിക്യക്കല്ലുകൾ പതിച്ച ആ കനമുള്ള പൊന്നരഞ്ഞാണവും, താഴെ കാലുകളിൽ തിളങ്ങുന്ന വജ്രപ്പാദസരങ്ങളും! ഒരു രാജകൊട്ടാരത്തിലെ അന്തഃപുരത്തിൽ ചക്രവർത്തിയുടെ വരവും കാത്തുനിൽക്കുന്ന ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ അവൾക്ക് സ്വയം തോന്നി!

അവൾ തന്റെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് അരക്കെട്ടിലെ ആ കനമുള്ള സ്വർണ്ണച്ചങ്ങലയിൽ പതിയെ തലോടി. ഇതൊരു വെറും ആഭരണമല്ല; രോഹിത് ഏട്ടൻ തന്റെ ശരീരത്തിന്മേൽ പതിപ്പിച്ച ഉടമസ്ഥതയുടെ മുദ്രയാണ്! നാളെ രാവിലെ മുതൽ താൻ പർദ്ദയും ചുരിദാറുമിട്ട് ഈ തറവാട്ടുവീട്ടിലെ അടുക്കളയിലൂടെയും ഉമ്മറത്തൂടെയും നടക്കുമ്പോൾ, പുറംലോകം കാണാതെ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കടിയിൽ ഈ സ്വർണ്ണം തന്റെ അരക്കെട്ടിനെ മുറുകെ പുണർന്നുകിടക്കും! ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും ആ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഭാരവും തണുപ്പും തന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും—തൻ്റെ ഏട്ടനെ കുറിച്ച്.

ആ ചിന്തയിൽ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ലേസ് ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ വീണ്ടും കല്ലുപോലെ കൂർത്തെഴുന്നേറ്റു.

തണുപ്പടിച്ചപ്പോൾ അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന കടും മെറൂൺ