Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

ഉള്ളിലെ ആ സമർത്ഥയായ അഭിനേത്രി ഉണർന്നു.

ഭയപ്പെടുന്നതിന് പകരം, ജസ്‌ന തന്റെ മുഖത്തേക്ക് കഠിനമായ നാണവും ചുവപ്പുനിറവും വരുത്തി! അവൾ ഉമ്മയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി ടോപ്പ് താഴേക്ക് ഇട്ട്, മുഖം ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും പൊത്തിപ്പിടിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി ഇരുന്നു!

"അയ്യോ ഉമ്മാ... ഉമ്മയെന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? ഞാൻ ഉമ്മ കാണരുതെന്ന് വിചാരിച്ച് ഒളിച്ചുനിന്നതല്ലേ!" ജസ്‌ന അങ്ങേയറ്റം നാണംകുണുങ്ങിയായ ഒരു പുതുപ്പെണ്ണിനെപ്പോലെ ചിണുങ്ങി.

മകളുടെ ആ നാണവും ഭാവവും കണ്ടതും ഉമ്മയുടെ സംശയം കൗതുകമായി മാറി. ഉമ്മ കട്ടിലിലേക്ക് വന്ന് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു. "സത്യം പറ പെണ്ണേ... ആരാ നിനക്ക് ആരും കാണാതെ ഇത്രയും വലിയൊരു പൊന്നരഞ്ഞാണം വാങ്ങിത്തന്നത്?"

ജസ്‌ന നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി, വിരലുകൾ പിണച്ചുകൊണ്ട് വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു:

"അത്... വേറെ ആര് തരാനാ ഉമ്മാ? എന്റെ ആൾ തന്നെ വാങ്ങിത്തന്നതാ!"

അവൾ മനഃപൂർവ്വം തന്നെ 'ഷാഹിദ് ഇക്ക' എന്ന പേര് പറഞ്ഞില്ല; പകരം 'എന്റെ ആൾ' എന്ന് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്! അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ 'എന്റെ ആൾ' എന്നത് അപ്പോളേക്കും രോഹിതേട്ടൻ മാത്രമായിരുന്നല്ലോ!

"എനിക്ക് സർപ്രൈസ് ആയിട്ട് തന്നതാ ഉമ്മാ," ജസ്‌ന കവിളിൽ വിരിഞ്ഞ കള്ളച്ചിരിയോടെ തുടർന്നു. "തറവാട്ടിൽ വെച്ച് ഉമ്മയോ സഫയോ ആരും അറിയരുതെന്നും, ഇത് ആരും കാണാതെ എപ്പോഴും എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ തന്നെ കിടക്കണമെന്നും ഒറ്റ വാശിയാ അയാൾക്ക്! ഇതൊക്കെ പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് നാണമാകില്ലേ എന്ന് കരുതിയാ ഞാൻ ഉമ്മയോടും പറയാതിരുന്നത്..."

ആ മറുപടി കേട്ടതും പാവം ഉമ്മയുടെ മുഖം ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങി!

തന്റെ മരുമകൻ ഷാഹിദ് കാനഡയിലേക്ക് പോകുന്നതിന്