Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

അയാൾ ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മണിയറയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു!

തൂവെള്ള നിറത്തിലുള്ള വളരെ അയഞ്ഞ ഒരു ലിനൻ ഷർട്ടായിരുന്നു അയാൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. ഷർട്ടിന്റെ മുകളിലത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു; കൈകൾ മുട്ടിന് താഴെ വരെ മടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ആ വെള്ള ഷർട്ടിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അയാളുടെ കരിവീട്ടി പോലെയുള്ള ഇരുണ്ട നിറത്തിനും ആഴമുള്ള കണ്ണുകൾക്കും വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയായിരുന്നു!

കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെപ്പോലെ വന്യമായ കാമമായിരുന്നില്ല ഇന്ന് രോഹിത് കുമാറിന്റെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നത്; മറിച്ച്, ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഹൃദയത്തെ അടിമുടി ഉരുക്കിക്കളയാൻ പോന്നത്ര ആഴമുള്ള, പവിത്രമായ പ്രണയമായിരുന്നു!

"ഏട്ടാ... അവിടെ എത്തിയോ?!" ജസ്‌നയുടെ ശബ്ദം ആവേശം കൊണ്ടും പ്രണയം കൊണ്ടും വിറച്ചു.

"എത്തി എന്റെ മോളൂ... നിന്നെ കാത്ത് ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്," രോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം ഒരു തണുത്ത രാത്രികാറ്റുപോലെ ആർദ്രമായിരുന്നു. അയാൾ ഫോണുമായി ആ വലിയ സ്യൂട്ടിലൂടെ പതിയെ നടന്നു.

ആദ്യം അയാൾ അവളെ കാണിച്ചത് ബാൽക്കണിയിലെ ചില്ലുജാലകത്തിനരികിലായി സജ്ജീകരിച്ചിരുന്ന മനോഹരമായൊരു ചെറിയ വട്ടമേശയും രണ്ട് കസേരകളുമായിരുന്നു.

"ദാ നോക്ക് പൊന്നൂ... നാളെ വൈകുന്നേരം ബാംഗ്ലൂരിലെ തണുത്ത കാറ്റുകൊണ്ട് നമ്മൾ രണ്ടാളും ഒരുമിച്ച് കാപ്പി കുടിക്കാൻ പോകുന്നത് ഇവിടെയിരുന്നാണ്," അയാൾ പറഞ്ഞു.

തുടർന്ന് അയാൾ ക്യാമറ തിരിച്ചത് മുറിയുടെ മൂലകളിലും മേശപ്പുറത്തും ക്രിസ്റ്റൽ ഫ്ലവർ വേസുകളിൽ നിറച്ചുവെച്ചിരുന്ന നൂറുകണക്കിന് ഫ്രഷ് വെളുത്ത ലില്ലിപ്പൂക്കളിലേക്കായിരുന്നു!

ജസ്‌ന വാ പൊത്തിപ്പോയി! "വെള്ള ലില്ലിപ്പൂക്കൾ...!"

"അന്ന് ഒരിക്കൽ സംസാരിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മോൾ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ നിനക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം വെള്ളപ്പൂക്കളാണെന്ന്? ഈ മുറി മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കിഷ്ടമുള്ള ആ പൂക്കളുടെ മണമാണ് ജസ്‌നാ..." രോഹിത് പതിയെ നടന്ന് സ്യൂട്ടിന്റെ ഒരു വശത്തുള്ള, തൊട്ടടുത്ത