Chapter Title : പാറുവും ഞാനും തമ്മിൽ 3 [മാർക്കസ്]

മായേം ഇഷ്ടത്തിലാരുന്നു, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവർക്ക് ആ വെല്ല്യ മുറി കൊടുത്തു, ഞാൻ ചെറിയ മുറി എടുത്ത്, ഫ്ലാറ്റിൽ മൊത്തം 3 മുറികൾ ഉണ്ട്, മൂന്നാമത്തെ മുറി ഞങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറില്ല, അതിന്റെ ആവിശ്യം ഇല്ലാരുന്നു, പിന്നെ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് 3bhk കിട്ടിയപ്പോ കളയാൻ തോന്നിയില്ല. വാങ്ങിയതിന്റെ ഏതാണ്ട് ഇരട്ടി വിലയുണ്ട് ഇപ്പൊ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്.

ഇതൊക്കെ ഞാൻ അവളോടും പറഞ്ഞു.

പാറു: ചുമ്മാതല്ലടാ നിന്നെ എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടം, നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി നീ എന്തും ചെയ്യും. I respect you for what you are.

ഞാൻ: ഒന്നുപോയെടി, ഇതൊക്കെ വല്യകാര്യം ഒന്നുമല്ല, കുറച്ച് ബുദ്ധിയും, ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവും ഉണ്ടായാൽ മതി, പിന്നെ കുറച്ച് മനുഷ്യപെറ്റും. മനസാക്ഷിയെ വഞ്ചിക്കാൻ എനിക്കറിയില്ല. എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഒരു wise decission എടുക്കാൻ പഠിക്കണം.

പാറു: വെല്ല്യ ഫിലോസഫി ആണ്.

ഞാൻ: ഇത്തതൊന്നുമല്ല, എന്റെ ഒരു ചെറിയ അറിവ് അത്രേ ഉള്ളു, ആർക്കും ദ്രോഹം ചെയ്യാതെ ജീവിച്ചാൽ തന്നെ എന്ത് സുഖമാ ജീവിക്കാൻ. പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട്ഞാ മെക്കിട്ടുകേറാൻ വന്നാ ഞാൻ വിടില്ല.

പാറു: അത് ഞാൻ കണ്ടതാണെല്ലോ.

ഞാൻ: എനിക്കൊരു കുഴപ്പമുണ്ട്, എന്റെ മനസ്സിൽ ആരോടേലും വെറുപ്പ്‌ തോന്നിയാൽ, അല്ലെങ്കിൽ പക തോന്നിയാൽ അത് എന്റെ ഉള്ളിന്നു പോകില്ല. അതത്ര നല്ല ശീലം അല്ല പക്ഷെ അങ്ങാനായിപോയി.

പാറു: അപ്പൊ ഒത്തുകിട്ടിയാൽ നീ ഋഷിക്കു പണി കൊടുക്കും അല്ലെ?

ഞാൻ: defenite അല്ലെ.

പാറു: കൊടുക്കണം, നല്ല പണി കൊടുക്കണം he deserves it (അവനത് അർഹിക്കുന്നുണ്ട്)

ഞാൻ: ഏഹ് കുറച്ചുമുന്നേ