Chapter Title : പാറുവും ഞാനും തമ്മിൽ 3 [മാർക്കസ്]

വരാൻ ലേറ്റ് ആയതു.

അയാൾ: അപ്പൊ കൂട്ടത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്വവും വിവരവും ഉള്ളവർ ഉണ്ടല്ലേ. ഹ്മ്മ്മ് താൻ വാ

എന്നെക്കൂട്ടി അയാൾ മാറി നിന്നു.

അയാൾ: എന്താ ഇയാളുടെ പേര്?

ഞാൻ: സർ, രോഹൻ

അയാൾ: രോഹൻ പറ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്? പൈസ കൊടുത്താൽ അവർ ഇപ്പൊ ഒഴിവാകും ഇല്ലെങ്കിൽ മാരണം പോലെ കൂടെ കാണും.

ഞാൻ: കാശു കൊടുക്കാം കുഴപ്പമില്ല

അയാൾ: എന്നാ വാ നമ്മുക്ക് അദ്യം ഇത് ഡീൽ ചെയ്യാം.

ഞാൻ മായേ വിളിച്ചു ഡി ഞാൻ സാറിന്റെ കൂടെ ഒന്ന് താഴെ പോയിട്ട് വരാം. എന്തേലും ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ ഫോൺ വിളിക്ക്. അവൾ തലയാട്ടി.

അയാൾ എന്നെ കൂട്ടി മറ്റേ വണ്ടിക്കാരുടെ അടുത്തെത്തി.

അയാൾ: ഇത് രോഹൻ, രോഹൻ ഇത് വിനയ്. അപ്പൊ ഇനി കാര്യം പറ എത്രവും വണ്ടി പണിയാൻ?

വിനയ്: ഒരു 7000 രൂപ ചിലവുണ്ട്.

അയാൾ: അതൊന്നും നടക്കില്ല നീ കേസ് കൊടുത്താലും ഇത്രേമൊന്നും കിട്ടില്ല. പിന്നെ ആ ചെറുക്കന്റെ പെണ്ണിന്റേം ഭാവി കളയാം അത്രേ ഉള്ളു. അതുകൊണ്ട് ഒരു 4000 രൂപ തരും, അതു മതി.

വിനയ്: അതുപറ്റില്ല സാറെ ഇതിനു നല്ല പണിയുണ്ട്.

അയാൾ: ടാ നീ ആരോടാ ഈ വിളച്ചിൽ ഇറക്കുന്നെ ഏഹ്? ഒരു 4000 രൂപ തരും അതു മതി, ബാർഗയിനിങ് നടത്താൻ ഇത് ചന്തയല്ല. കേട്ടോ. പിള്ളാർക്ക് ഒരു അബദ്ധം പറ്റി, മനപ്പൂർവംവന്നു തട്ടിയതല്ലല്ലോ. പിന്നെ കൂടുതൽ ഷോ കാണിച്ചാൽ എവിടേലും വെച്ച് എനിക്ക് നിന്നെ കിട്ടും.

അതു കേട്ടപ്പോ മാറ്റവൻ ഒന്ന് വരണ്ടു. അവൻ സമ്മതിച്ചു, അല്ല അവനെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ എന്റെ 4000 പോയി. അങ്ങനെ കാശും കൊടുത്തു ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് നടന്നു.

അയാൾ: ആ 4000 കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാ മതി കേട്ടോ,