Chapter Title : പാറുവും ഞാനും തമ്മിൽ 3 [മാർക്കസ്]

അറിയാമോ.

അനു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പകരം തലയാട്ടി കാണിച്ചു.

അയാൾ: നിങ്ങളൊക്കെ കോളേജ് പിള്ളേരല്ലേ നിങ്ങൾക്ക് കുറച്ചൊക്കെ വെളിവ് വേണ്ടേ മക്കളെ.

അയാൾ ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ ആണെന്നെനിക്ക് തോന്നി.

അയാൾ: അവൻ ചെന്നിടിച്ച വണ്ടിക്ക് ചെറിയ പണി ഉണ്ട്, കേസ് ആക്കിയാൽ പ്രശ്നമാണ്. ഞാൻ എന്ത് വേണം? അവർക്കുകൊടുക്കാൻ അവന്റടുത്തു കാശുണ്ടോ?

അനു: അറിയില്ല സർ, എത്ര രൂപയാകും?

അയാൾ: അവര് ചോദിക്കുന്നത് 7000 രൂപയാ, അതു ഞാൻ കുറച്ചോളാം, എനിക്കൊന്നും വേണ്ട, നിന്റെ ഭാവിയോർത്തിട്ടാ അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ പേരിൽ ഞാൻ കേസ് എടുത്തേനേ.

ഞാൻ: സർ ഒരു മിനിറ്റ് അങ്ങോട്ട്‌ മാറിനിന്ന് സംസാരിക്കാം.

അയാൾ: താനാരാ ഇവരുടെ?

ഞാൻ: ഫ്രണ്ട് ആണ്. എന്റെ പെങ്ങൾ ഇവരുടെ കൂടെ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്, ഇതു ഞാൻ കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണാണ് (പാറുവിനെ ചൂണ്ടി)

അയാൾ: അപ്പൊ ഇത് പെങ്ങളാണല്ലേ (മായേ നോക്കി)

ഞാൻ: അതെ സർ

അയാൾ: ഇതൊക്കെ നടക്കുമ്പോ നിങ്ങൾ എവിടാരുന്നു?

ഞാൻ: ഞങ്ങൾ പുറത്തിരുന്നു, പാർവതി ഫോൺ എടുക്കാൻ മറന്നു, അതാ വരാൻ ലേറ്റ് ആയതു.

അയാൾ: അപ്പൊ കൂട്ടത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്വവും വിവരവും ഉള്ളവർ ഉണ്ടല്ലേ. ഹ്മ്മ്മ് താൻ വാ

എന്നെക്കൂട്ടി അയാൾ മാറി നിന്നു.

അയാൾ: എന്താ ഇയാളുടെ പേര്?

ഞാൻ: സർ, രോഹൻ

അയാൾ: രോഹൻ പറ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്? പൈസ കൊടുത്താൽ അവർ ഇപ്പൊ ഒഴിവാകും ഇല്ലെങ്കിൽ മാരണം പോലെ കൂടെ കാണും.

ഞാൻ: കാശു കൊടുക്കാം കുഴപ്പമില്ല

അയാൾ: എന്നാ വാ നമ്മുക്ക് അദ്യം ഇത്