Chapter Title : പാർവണം 3 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

തന്ന ആ അവകാശമുണ്ടല്ലോ, അതിനുമുന്നിൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ എതിര് നിന്നാലും എന്റെ ഈ കൈകൾക്ക് ഇനി ഒരു വിറയലുമുണ്ടാകില്ല..."

ഞാൻ അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

​എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും, എന്നിൽ നിന്നുമടർന്നുമാറി അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു.

ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ ഭയമൊന്നും ഇപ്പോൾ ആ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു. പകരം, സ്വന്തം പ്രണയനായകനെ ആദ്യമായി പകൽവെളിച്ചത്തിൽ ഇത്രയടുത്തു കാണുന്നതിന്റെ നാണം ആ വലിയ നീലക്കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി. അവളുടെ നനഞ്ഞ കുറുനിരകളിൽ നിന്നും ഒരു മഞ്ഞുകണം എന്റെ കവിളിലേക്ക് വീണു.

​"ആദിക്കൊരു പേടിയും ഇല്ല്യാലോ…

ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്റെ കാര്യാണ് കഷ്ടാവുക. മാറി നിക്ക് മനുഷ്യ..."

നാണം മറച്ചുപിടിക്കാൻ വേണ്ടി തനി

കള്ളഗൗരവം നടിച്ച് അവളെന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.

​ഞാൻ ചിരിയോടെ രണ്ട് ചുവട് പിന്നോട്ട് മാറിയതും, വെള്ളം നിറഞ്ഞ തൊട്ടി വേഗം വലിച്ചെടുത്ത് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ അവളെന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടമുണ്ടല്ലോ, അതിൽ ഉദിച്ചുനിൽക്കുന്ന സൂര്യനേക്കാൾ വലിയൊരു പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിൽ അവൾ ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ ഈറൻചൂടും പേറി കുറച്ചുനേരം കൂടി ഞാൻ ആ കിണറ്റിൻകരയിൽ അങ്ങനെ നിന്നു…

കിണറ്റിൻകരയിലെ ആ മനോഹരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ മാധുര്യം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.അമ്മയായിരുന്നു.

ഫോണെടുത്തതും അമ്മയുടെ വിതുമ്പലാണ് ഞാൻ കേട്ടത്.

​"ആദീ... നീ എത്രയും വേഗം ഇങ്ങോട്ട് പോരെ... നമ്മുടെ മാധവൻ മാഷ്... മാഷ് നമ്മളെ വിട്ടുപോയി മോനെ. പെട്ടെന്നായിരുന്നു... നീ വേഗം വാ..."

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ മുറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​കുട്ടിക്കാലം മുതൽ എന്റെ വിരൽത്തുമ്പുപിടിച്ച് അക്ഷരങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ച മാധവൻ മാഷ്!

സന്തോഷത്തിന്റെ