Chapter Title : പാർവണം 5 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

​"എന്താ പെണ്ണേ... ആ വലിയ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഇങ്ങോട്ട് മാറിയത്?"

ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

​"അത്... വെറുതെ..."

എന്നെ നോക്കാതെ തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വലിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ, പതുക്കെ ആ പാലക്കാടൻ ഈണത്തിൽ അവൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

​"ആദീ... നമ്മ്ടെ വേളിക്ക് ഇനി വെറും രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ കൂടിയല്ലേ ഉള്ളൂ..."

​അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ചെറിയൊരു പരിഭ്രമവും ഒപ്പം വലിയൊരു സന്തോഷവും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ വലിയൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞുനിന്നു.

​"അതെ പെണ്ണേ... ഇനി വെറും രണ്ട് ദിവസത്തെ കാത്തിരിപ്പ് മാത്രം. അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഈ ഇന്ദ്രനീലം തറവാട്ടിലെ പാർവണ, എന്റെ മാത്രമാവും."

​അതുകേട്ട് അവൾ എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആ വലിയ നീലക്കണ്ണുകളിൽ പന്തലിലെ വർണ്ണവിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചം പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു നെഞ്ചിടിപ്പാ ആദീ... ദിവസങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഓടിപ്പോകുമ്പോ, ഉള്ളിലെന്തോ വലിയൊരു പേടിപോലെ..."

അവൾ വിരലുകൾ പരസ്പരം പിണച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​"എന്തിനാ എന്റെ പെണ്ണ് പേടിക്കുന്നത്?"

മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, ഞാൻ അവളുടെ വിരലുകളിലേക്ക് എന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"ഈ തറവാടിന്റെ പടിയിറങ്ങുന്നത് നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ലല്ലോ... എന്റെ കൈപിടിച്ചല്ലേ. തിരുവനന്തപുരത്തെ നമ്മുടെ പുതിയ ലോകത്ത് നിനക്കായി എന്തൊക്കെ സന്തോഷങ്ങളാ കാത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാമോ? പിന്നെ ഈ കല്യാണച്ചെക്കൻ കൂടെയുള്ളപ്പോ നിനക്കെന്താ ഇത്ര പേടി?"

​എന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം ലഭിച്ചതുപോലെ തോന്നി. എന്റെ കയ്യിലെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി അവൾ എന്റെ നെഞ്ചോരം ചേർന്നുനിന്നു.

കല്യാണത്തലേന്നത്തെ സായാഹ്നം. ഇന്ദ്രനീലം തറവാട്