Chapter Title : പാർവണം 6 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാൽ പോരെ നിനക്ക്?"

​ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപേ, പാർവണ വേഗം ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന് ആ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

​"അതെ ചേച്ചീ... കുറച്ചു ദിവസം കൂടി നിന്നിട്ട് പോയാൽ മതീലോ... ചേച്ചി ഇപ്പഴേ പോവാന്ന് വെച്ചാ എങ്ങന്യാ... ചേച്ചി പോയാൽ ഞാൻ ഇവിടെ ബോറടിച്ച് ചാവും ട്ടോ..."

അവൾ ആ തനി പാലക്കാടൻ ശൈലിയിൽ, സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പിനോട് പറയുന്ന അതേ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് വല്ലാണ്ട് ഒറ്റപ്പെടണ പോലെ തോന്നും ചേച്ചീ... പോവല്ലേ..."

​അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ നിഷ്കളങ്കത കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു വാത്സല്യം വിടർന്നു. ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ട് മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമേ ആയുള്ളൂ എങ്കിലും, അവൾ എന്റെ അമ്മയെയും ചേച്ചിയെയും സ്വന്തം കുടുംബമായി നെഞ്ചിലേറ്റിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് ആ വാക്കുകളിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.

​ചേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് സ്നേഹത്തോടെ ഒന്നമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

​"എന്റെ മോളെ, എനിക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ? ഓഫീസിൽ ഭയങ്കര വർക്ക് പ്രഷർ ആടീ. കുറെ ദിവസമായില്ലേ ഞാൻ ലീവ് എടുത്തിട്ട്. മാനേജർ ഇന്നലെയും വിളിച്ചിരുന്നു. എനിക്കും ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ നിങ്ങളെ ഒക്കെ വിട്ട് പോകാൻ..."

​എന്നിട്ട് ചേച്ചി വലിയൊരു കുസൃതിയോടെ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പാർവണയോട് പറഞ്ഞു.

​"പിന്നെ... നിനക്കിവിടെ ഒറ്റപ്പെടും, ബോറടിക്കും എന്നൊക്കെ ഈ ചേച്ചിയോട് മാത്രമേ പറയാവൂ ട്ടോ. ഇവനുള്ളപ്പോൾ നിനക്കിവിടെ സമയം പോകുന്നതേ അറിയില്ല. നിന്നെ ബോറടിപ്പിക്കാൻ ഇവൻ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ!"

​ചേച്ചിയുടെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടതും പാർവണയുടെ മുഖത്തെ സങ്കടമൊക്കെ മാറി അവിടെ വല്ലാത്തൊരു നാണം