Chapter Title : പാർവണം 6 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ശ്വാസത്താളത്തിൽ ആ കുഞ്ഞിമുലകളുടെ അനക്കം എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി.

​"അന്ന്... ആദ്യമായി എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ നീ വന്ന ആ രാത്രി ഓർമ്മയുണ്ടോ നിനക്ക്?"

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

"ചുറ്റും കാടുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ആ വഴിത്താരയിൽ, ഇളം നീലക്കണ്ണുകളും കരിവളകളുടെ കിലുക്കവുമായി ഓടിവന്ന എന്റെ ദേവത..."

അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ തുടർന്നു.

​"അന്ന് ആ സ്വപ്നത്തിൽ, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് പാറിവീണ മുടിയിഴകൾ മാറ്റിയിട്ട് നീ എന്നോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ? 'എപ്പോഴോ എന്നെ കാണാൻ വരുന്നേ... ഞാൻ കാത്തിരിക്കും ട്ടോ...' എന്ന്.”

​അത് കേട്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ആദ്യമായി ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും കേട്ടപ്പോൾ, ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് അവൾക്കും തോന്നിയിരിക്കണം.

​"നിന്റെ ആ കാത്തിരിപ്പ് ഇതാ ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാ പാർവണേ..."

ഞാൻ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ വിരൽ വെച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

"ദേവന്റെ കത്തിമുനയിൽ നിന്നും എന്റെ ജീവൻ ചോർന്നുപോയപ്പോൾ, നിന്റെ ചോര പകുത്തുനൽകി നീ എന്നെ തിരികെ വാങ്ങിച്ചില്ലേ... ഇപ്പോൾ എന്റെ സിരകളിൽ ഓടുന്നത് നിന്റെ ജീവനാ. ആ ജീവൻ ഈ ദേഹത്തുള്ള കാലത്തോളം നീ എനിക്ക് സ്വന്തമാ..."

​അവളുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. കണ്ണുനീരോടെ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. അവളുടെ ഇരു കൈകളും എന്റെ പുറത്തുകൂടെ വരിഞ്ഞുമുറുകി. അവൾ എന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നെഞ്ചിടിപ്പ് അവളുടെ പഞ്ഞിമുലകളുടെ മർദ്ധവും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വന്ന് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"എനിക്ക്... എനിക്ക് ആദിയെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടാ..."

എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി അവൾ