Chapter Title : പാർവണം 6 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

​"അവൾക്കെങ്ങനെ കഴിക്കാൻ പറ്റും അപ്പച്ചീ... ഇവൻ അവളുടെ മുഖത്തുനിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റിയാലല്ലേ അവൾക്ക് ഇലയിലേക്ക് നോക്കാൻ പറ്റൂ..."

സച്ചുച്ചേട്ടൻ വീണ്ടും കുസൃതി ഒപ്പിച്ചു.

​പാർവണ വല്ലാതെ ചമ്മിപ്പോയി. അവൾ വേഗം ചോറിലേക്ക് വിരലുകൾ വെച്ചു. കൂട്ടുകാരും ചേച്ചിമാരുമൊക്കെ വീണ്ടും ചിരി തുടങ്ങി.

​"മതി സച്ചു... അവളെ കളിയാക്കാതെ. നീ കഴിക്ക് മോളെ,"

ഭദ്ര ആന്റി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സച്ചുച്ചേട്ടനെ വിലക്കി.

​"അതെ ഭദ്രേ... ഇനിയിപ്പോ ഇവർ സദ്യ കഴിക്കട്ടെ. നമുക്കും പോയി കഴിക്കാം,"

എന്റെ അമ്മ ഭദ്ര ആന്റിയുടെ കൈപിടിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ നടന്നുപോയി.

ഒരുപാട് സങ്കടങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ആ രണ്ട് അമ്മമാരും തമ്മിലുള്ള ആ വലിയ ആത്മബന്ധം എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു കുളിർമ നിറച്ചു.

​സദ്യയുടെ ബഹളങ്ങൾക്കും കൂട്ടുകാരുടെ കളിയാക്കലുകൾക്കും നടുവിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും, എൻ്റെ ഇടതുകൈ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ അവളുടെ വലതുകൈയുടെ വിരലുകളുമായി കോർത്തുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ സ്വർണ്ണവളകളുടെ നേർത്ത സ്പർശനം എൻ്റെ വിരലുകളിലറിയാം. ഒരുപാട് നാളത്തെ കാത്തിരിപ്പിനും പ്രതിസന്ധികൾക്കുമൊടുവിൽ, ഇന്ദ്രനീലം തറവാട്ടിലെ ആ വലിയ പന്തലിൽ, എന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ പെൺകുട്ടി എൻ്റെ സ്വന്തം പാർവണയായി മാറിയതിൻ്റെ വലിയൊരു ആഘോഷമായിരുന്നു ആ മംഗല്യസദ്യ.

കല്യാണസദ്യയുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും ആ വലിയ ബഹളങ്ങളെല്ലാം പതുക്കെ കെട്ടടങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഉച്ചവെയിൽ ചരിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരത്തിന്റെ നേർത്തൊരു സ്വർണ്ണനിറം ഇന്ദ്രനീലം തറവാടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വീണുതുടങ്ങി. മംഗളകർമ്മങ്ങളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള വാഹനങ്ങൾ പടിപ്പുരയ്ക്ക് പുറത്ത് തയ്യാറായി കിടപ്പുണ്ട്. പന്തലിലെ നാദസ്വരത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇപ്പോൾ വലിയൊരു മൂകതയാണ്. ജനിച്ചുവളർന്ന തറവാടും, സ്വന്തം ജീവനായ അമ്മയെയും അമ്മാവന്മാരെയും വിട്ട് അവൾ എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ നിമിഷത്തിന്റെ വല്ലാത്തൊരു