Chapter Title : പാർവണം 7 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ഫോണും കാതിൽ വെച്ച് ചിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ് ഞാൻ കാണുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

​"ഇത് വല്ല്യേ രസാണല്ലോ ആദീ... പക്ഷെ ഞാൻ അറിയാണ്ട് വേറെ വല്ലതും അമർത്തിയാൽ ഇതിലെ കാശൊക്കെ പോവ്വോ?..."

അവൾ ആ തനി ശൈലിയിൽ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

​"ഒരു കാശും പോവില്ല മണ്ടീ... ബാക്കിയുള്ളതൊക്കെ ഞാൻ ദിവസവും ഓഫീസിൽ നിന്ന് വന്നിട്ട് നിനക്ക് പതുക്കെ പഠിപ്പിച്ചു തരാം. വാട്സ്ആപ്പും വീഡിയോ കോളും ഒക്കെ ഇതിലുണ്ട്."

ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും എന്റെ കോൾ കട്ട് ചെയ്യിപ്പിച്ചു.

​അവൾ ഫോൺ വളരെ സൂക്ഷിച്ച് ടീപ്പോയിയുടെ മുകളിലേക്ക് വെച്ചു. പിന്നെ വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്കുവേണ്ടി തുടിക്കുന്ന ഒരു പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു.

​"നാളെ ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോ, ഉച്ചയ്ക്ക് ചോറുണ്ണാൻ നേരം ഈ ഫോണിലേക്ക് വിളിക്കും. അപ്പൊ കറക്റ്റ് ആയിട്ട് എടുത്ത് സംസാരിക്കണം. കേട്ടല്ലോ എന്റെ പൊട്ടിപ്പെണ്ണേ..."

ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ എന്റെ നെറ്റി മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​"മ്മ്... "

അവൾ എന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ജനാലയ്ക്കപ്പുറത്തുനിന്നും വരുന്ന നിലാവിൽ അവളുടെ മുഖം ഒരു പവിഴമല്ലി പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഈറൻമാറാത്ത ആ കുറുനിരകളിൽ നിന്നും പടരുന്ന തുളസിക്കതിരിന്റെയും നേർത്ത വെളിച്ചെണ്ണയുടെയും ഗന്ധം എന്നിൽ വീണ്ടും പ്രണയത്തിന്റെ പഴയ ലഹരികൾ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ വലംകൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റി, അവളെ ഒന്നുകൂടി എന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്നുള്ള ആ സ്പർശനത്തിൽ അവളൊന്ന് ഞെട്ടി കണ്ണുകൾ തുറന്നു. എന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം