Chapter Title : പാർവണം 9 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍] [Climax]

ഡയലോഗ് കേട്ട് ചേച്ചിയും അമ്മയും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഒരുപാട് കാലത്തിന് ശേഷം ആ വീടിന്റെ ഊണുമുറിയിൽ യാതൊരു ടെൻഷനുമില്ലാത്ത, സന്തോഷത്തിന്റെ പൊട്ടിച്ചിരികൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

കല്യാണത്തിന്റെ ഉത്സവത്തിലേക്ക് ആ വീട് പൂർണ്ണമായും മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു…….

ലീവായതുകൊണ്ട് വലിയ തിരക്കുകളൊന്നുമില്ലാതെ ആ രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ വളരെ പെട്ടെന്നാണ് കടന്നുപോയത്. രാവിലെ പതിവിലും വൈകി എഴുന്നേൽക്കുക, പിന്നെ ചേച്ചിയോടും പാർവണയോടും വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് തല്ലുപിടിക്കുക...

ജോലിയുടെ യാതൊരു ടെൻഷനുമില്ലാതെ വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്കും വേണ്ടേ ചെറിയ ചില എന്റർടൈൻമെന്റുകൾ. അവളും ചേച്ചിയും കൂടെ ചേരുമ്പോൾ പിന്നെ ആ വീട്ടിൽ എപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു ബഹളമായിരുന്നു.

ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ രണ്ടുംകൂടി ഒറ്റക്കെട്ടായി എനിക്കെതിരെ തിരിയും. എന്നാലും ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ വീട് ശരിക്കുമൊരു സ്വർഗ്ഗമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ അരവിന്ദും കുടുംബവും ഔദ്യോഗികമായി പെണ്ണുകാണാനും കല്യാണക്കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനും വരുന്ന

ദിവസമെത്തി. രാവിലെ മുതൽ വീട്ടിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. ഉമ്മറവും മുറ്റവുമൊക്കെ അടിച്ചുവാരി വൃത്തിയാക്കുന്നതിലും, അവർക്ക് കഴിക്കാനുള്ള പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിലുമൊക്കെയായി പാർവണ ഒരു വീട്ടമ്മയുടെ സകല ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു.

ചേച്ചിയാണെങ്കിൽ എന്തൊക്കെയോ വലിയ ടെൻഷനിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നുണ്ട്.

കൃത്യം പതിനൊന്നര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗേറ്റിന് പുറത്ത് അരവിന്ദിന്റെ കാർ വന്നു നിന്നു.

ഞാനും അമ്മയും വേഗം ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. ഇളം നീലനിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടും കസവുമുണ്ടും ഉടുത്ത് അരവിന്ദും, പിന്നാലെ ശേഖരൻ അങ്കിളും രേവതി ആന്റിയും കാറിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

അരവിന്ദിന്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷവും അതിലേറെ ചെറിയൊരു ചമ്മലുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അവരെ സന്തോഷത്തോടെ ഉമ്മറത്തേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.

"വരാൻ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ അങ്കിൾ?"

ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് ഇരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"ഏയ് എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്. കുറച്ചു ട്രാഫിക്ബ്ലോക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു അതല്ലാതെ വേറെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല,"

ശേഖരൻ അങ്കിൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"യാത്രയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വന്നതല്ലേ, ഞാൻ കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം,"

എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അതിനിടയിൽ അരവിന്ദിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലൂടെ ആരെയോ തിരയുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന് ആരും കേൾക്കാതെ ചോദിച്ചു.

"അന്വേഷിക്കുന്ന ആള് ഇപ്പൊ വരും... വെറുതെ കിടന്ന്