Chapter Title : പാർവണം 9 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍] [Climax]

തന്നെ നോക്കി.

"ആദീ... അവൻ വരുമ്പോ ഈ വീട് നിറയെ അവന്റെ കുറുമ്പുകളായിരിക്കും അല്ലെ?"

അവൾ സ്വപ്നം കാണുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു.

"ആദിയെപ്പോലെ ഒരു കുറുമ്പൻ... അവനെ ആരും ഒന്നും പറയാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല ട്ടോ."

ഞാൻ അവളുടെ താടിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ച് മുഖം എനിക്ക് നേരെ ഉയർത്തി. ആ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്നെപ്പോലെയല്ല, നിന്നെപ്പോലെ ആയിരിക്കണം,"

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

"ഈ ഇളം നീലക്കണ്ണുകളും, എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടുന്ന ആ പാലക്കാടൻ ചിരിയുമുള്ള ഒരു കൊച്ചു പാർവണ... ഈ വീട് മുഴുവൻ കിലുങ്ങിച്ചിരിച്ച് ഓടിനടക്കുന്ന എന്റെ സ്വന്തം പെണ്ണ്."

"അല്ല... എനിക്ക് ആദിയെപ്പോലെ മതി,"

അവൾ ചെറിയൊരു വാശിയോടെ എൻ്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചുലച്ചു.

"ആരായാലും കാവലായിട്ട് ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും നല്ലൊരു അമ്മയുണ്ടാകും... എൻ്റെ ഈ പാർവണ,"

ഞാൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ടപ്പോൾ അവൾ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനത്തോടെ കണ്ണുകളടച്ച് എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി മുഖമമർത്തി. ഞാൻ അവളെ ഇറുകെ പുണർന്നു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന കാറ്റിന് അപ്പോൾ നല്ല തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ ജീവന്റെ പാതിയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും നെയ്ത്, പൂർണ്ണമായൊരു സമാധാനത്തോടെ ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നു….

**

ഓഫീസിലെ തിരക്കുകൾ കഴിഞ്ഞ് സന്ധ്യയോടെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളായിരുന്നു എന്റെ ഒരു ദിവസത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസം. അവളോടൊപ്പമുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ഒരു ഉത്സവമായിരുന്നു എനിക്ക്.

എട്ടാം മാസത്തിന്റെ എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അവളെ അലട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എൻ്റെ സാമീപ്യം ആ മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ചിരുന്നു. പതിവുപോലെ അന്നത്തെ ദിവസവും അവളോട് കുറുമ്പ് കാണിച്ചും കഥകൾ പറഞ്ഞും വളരെ പെട്ടെന്ന് കടന്നുപോയി.

രാത്രി അത്താഴമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അമ്മ നേരത്തെ കിടന്നിരുന്നു. ഞാനും അവളും മുറിയിലെത്തി, കട്ടിലിൽ അവൾക്കരികിലായി കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ആ വയറിലേക്ക് പതുക്കെ കൈവെച്ചു.

ഉള്ളിലെ ചെറിയ അനക്കങ്ങൾ എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അവൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ എന്നെ വിളിച്ചത്.

"ആദീ..."

അവളുടെ ആ വിളിയിൽ