Chapter Title : പാർവ്വതി ✍️അൻസിയ✍️

നോക്കാം...."

"ഇനി അച്ഛൻ തല കുത്തി മറിഞ്ഞാലും നാളേക്ക് ആളെ കിട്ടില്ല അപ്പോഴും മുടങ്ങില്ലേ....???

"അത്... കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കാം...."

"കിട്ടില്ല അച്ഛാ... പിന്നെ തൈലം അയാൾ തന്നില്ലേ അത് മതി പറ്റുന്നപോലെ ഞാൻ തന്നെ ചെയ്യാം...."

"നീ എങ്ങനെ ചെയ്യാനാണ്... അതൊന്നും നടക്കില്ല...."

"എന്ന പിന്നെ അച്ഛൻ ചെയ്തു താ...."

പെട്ടന്ന് വായിൽ വന്നത് അവളങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടാണ് അബദ്ധം മനസ്സിലായത്.....

"എനിക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ ഞാൻ ആളെ തേടി നടക്കുമോ.....??

അച്ഛന്റെ വായിൽ നിന്നും ചീത്ത പ്രതീക്ഷിച്ച പാർവ്വതിക്ക് ആ മറുപടി അനുകൂലമായി തോന്നി... ആര് വന്നാലും തന്നെ ലൈംഗികമായി ഉപയോഗിക്കാൻ ആണ് നോക്കുക അവർക്കത്തിന് എളുപ്പം കഴിയും താനും.... രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ വൈദ്യർ തന്നെ വരുതിയിൽ ആക്കിയില്ലേ... ഇനി ആര് വന്നാലും ഇതൊക്കെ തന്നെയാകും നടക്കാൻ പോകുന്നത്.... അച്ഛൻ ആകുമ്പോ അങ്ങനെ ഉള്ള പേടി വേണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി അവൾ പറഞ്ഞു...

"അതിന് അറിയാൻ മാത്രമൊന്നുമില്ല... "

"പിന്നെ...??

"തൈലം തേക്കുന്നു അത് ഉഴിഞ്ഞ് ചൂടാക്കി മേൽ പിടിപ്പിക്കുന്നു... അത്ര തന്നെ...."

"എന്നാലും അറിയാത്ത കാര്യം ചെയ്ത് വേറെ വല്ലതും ആയാലോ....??

"ഒന്നും ആവില്ല... എന്തായാലും ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു പുറത്ത് നിന്ന് ഒരാൾ എന്നെ ഉഴിയാൻ വരണ്ടെന്ന്.... അച്ഛന് പറ്റുമെങ്കിൽ നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് മുന്നേ ചെയ്യാം...."

"ഇന്നും അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത് മുടക്കം വരരുത് എന്ന...മുടങ്ങിയാൽ ചിലപ്പോ ഒരിക്കലും നേരെ ആയില്ലെന്നും വരാം... അത് കൊണ്ട് ഒരാളെ കിട്ടുന്നത് വരെ ഞാൻ പറ്റുന്ന പോലെ ചെയ്യാം...."

"പറ്റും...."

അവളെല്ലാം തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ഇനി ഒരാളും തന്റെ ദേഹത്ത് കൈ വെക്കില്ല എന്ന്... രാഘവന് അന്ന് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രി ആയിരുന്നു തന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുമെന്ന ഒരു പ്രതീക്ഷയും അയാൾക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു.. പക്ഷെ അത് മുടങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ മകൾക്ക് വല്ലതും ആവുമോ എന്ന ഭയം അതയാളെ വല്ലാതെ അലട്ടി... തുടയുടെ മുകളിൽ ആണ് മകൾക്കന്ന് പരിക്ക് പറ്റിയത് അവിടെയെല്ലാം തന്നെക്കൊണ്ട് ഉഴിയാൻ പറ്റുമോ മകന്റെ ഭാര്യ ആയിട്ടല്ല സ്വന്തം മോളെ പോലെയാണ് അവളെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്... മകളെ പോലെ അല്ല മകൾ തന്നെ ആ മകൾക്ക് ജീവൻ കൊടുക്കാൻ പോലും തയ്യാറായി നടക്കുന്ന അച്ഛന് അവളുടെ അസുഖം മാറാൻ എന്തും ചെയ്യാം... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് പുലർച്ചെയാണ് അയാൾ ഉറങ്ങിയത്. പിറ്റേന്ന് പതിനൊന്ന് മണിയോടെ തന്റെ പണികൾ എല്ലാം തീർത്ത് അയാൾ വീട്ടിലേക്ക്