Chapter Title : പാവക്കൂത്ത്‌ [MK]

പറഞ്ഞു,,

അയ്യോ,, വേണ്ട ചേച്ചി,, ഇനി വെള്ളം കുടിക്കാൻ പോലും സ്ഥലമില്ല,, മാനസി തീർത്തും എതിർത്തു,,

അവർക്കു ഒരു ചോക്ലേറ്റ് ലാവ കേക്ക് കൊണ്ട് കൊടുക്കൂ,,, മാനസിയുടെ എതിർപ്പിനെ വക വെക്കാതെ മായ ആ വൈറ്ററോട് കല്പിച്ചു,,

ആ വെയ്റ്റർ പോകുന്നത് നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി നിക്കാൻ മാത്രമേ മാനസിക്കു സാധിച്ചുള്ളൂ,, ഒപ്പം മായേച്ചി തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ഈ സ്നേഹത്തിനു അവൾ മനസ്സാൽ നന്ദി പറഞ്ഞു,, ശരിക്കു പറഞ്ഞാൽ ഒരുപാടു കാലത്തിനു ശേഷമാണു മാനസിയെ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് ഇതുപോലെ ട്രീറ്റ് ചെയ്യുന്നത്,,,

അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത് നിനക്ക് ഒരു ജോലി ഉണ്ടെങ്കിൽ നിൻറ്റെ ഈ പ്രശ്നനങ്ങൾക്കെല്ലാം പരിഹാരം ആവില്ലേ? മായ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു,,

മാനസി ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: എനിക്കോ?? എനിക്ക് ആര് ജോലി തരാൻ ?? ഇവിടെ MBA പാസ് ആയവർ പോലും തെണ്ടി നടക്കുന്നു അപ്പോഴാ എനിക്ക്,,,

ഞാൻ തന്നാലോ?? പെട്ടെന്നായിരുന്നു മായയുടെ ആ ഓഫർ

മാനസി വീണ്ടും ഒരു ആശ്ചര്യത്തോടെ മായേച്ചിയെ നോക്കി,,, ശേഷം ചോദിച്ചു തുടങ്ങി,,

എവിടെ,, ചേച്ചിയുടെ ഹോട്ടലിലോ,, എന്ത് ജോലി,, റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ??

മാനസിയുടെ വാക്കുകളിൽ ജിറ്റ്നാസയും, ആശങ്കയും, ആവേശവും എല്ലാം കലർന്നിരുന്നു,,

അതൊക്കെ ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് പറയാം,, ആദ്യം അറിയേണ്ടത് നിനക്ക് ജോലി ചെയ്യാൻ സമ്മതം ആണോ എന്നാണ്,,,

അപ്പോയേക്കും മാനസിക്ക് വേണ്ടി ഓർഡർ ചെയ്ത ചോക്ലേറ്റ് ലാവാ കേക്ക് ടേബിളിൽ സെർവ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു,,,

മാനസി എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും മായ അവളെ തടയുന്ന കണക്കെ ആ കേക്കിനു നേർക്ക്