Chapter Title : പാവം ദിവ്യ [Jabbar Nair]

ആയി ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

"ഇത് ഏതാ ടീച്ചറെ സ്ഥലം?"

"രാജപാളയമോ എന്നോ മറ്റോ പറയുന്ന കേട്ട്, ടീച്ചർ വാ നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം"

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഉള്ള ആവേശത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ ലത ടീച്ചർ ദൃതി വെച്ചു.

ഏകദേശം ഏറ്റവും അവസാനം ഇറങ്ങിയ ടീച്ചർ ബസിൽ നിന്നിറങ്ങി സാരി ഒക്കെ നേരെ ആക്കി മുന്നിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോ തന്നെ തന്നെ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്ന ഹോട്ടൽ മുതലാളി അണ്ണാച്ചിയെ ആണ് കണ്ടത്.

അണ്ണാച്ചിക്ക് ലോട്ടറി ആയിരുന്നു രാവിലത്തെ ആ കാഴ്ച്ച. ഇത് പോലെ ഒരു ചരക്കിനെ അയാൾ അടുത്ത കാലത്ത് ഒന്നും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. ചരിഞ്ഞു നിന്ന് സാരി നിരയാക്കിയ ടീച്ചറെ കണ്ട് അയാളുടെ കണ്ണ് തള്ളി

."വാമ്മാ ഉള്ളെ സീറ്റ് ഇറുക്ക്‌"

ടീച്ചറെ അടി മുടി ഊറ്റിക്കൊണ്ടു അയ്യാൾ ഉള്ളിലേക്ക് ആനയിച്ചു. ടീച്ചർക്ക് പൂരി വിളമ്പിയതും രണ്ടാമത് കറി കൊടുത്തതും എല്ലാം അണ്ണാച്ചി തന്നെ ആയിരുന്നു. കിട്ടിയ സമയം ആസ്വദിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അയാളുടെ ലക്‌ഷ്യം.

ബസിലേക്ക് പതുക്കെ നടന്ന ടീച്ചർക്ക് പതിയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി വെടല ചിരിയുമായി അണ്ണാച്ചി തന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു. തന്നെ പച്ചയ്ക്കു നോക്കി വ്യഭിചരിക്കുന്ന ഒരുത്തൻ തന്റെ ചന്തി നോക്കി നിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് വല്ലാത്ത ഒരു വികാരം ടീച്ചേരിൽ ഉണ്ടാക്കി. വെറുതെ എന്തിനെന്നു അറിയാതെ ടീച്ചർ ഒന്നുകൂടി ആടി ഉലഞ്ഞൊരു നടത്തം നടന്നു. വെറുതെ ഒരു മനസുഗം. ആ നടത്തത്തിൽ നോക്കി നിന്ന അണ്ണാച്ചിയുടെ മുണ്ട് കൂടാരം അടിച്ചു.

ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ആണ് ടീച്ചർ ബിസിനടുത്തേക്കു എത്തിയത്. മനസ്സിൽ ഒന്തോ വല്ലാത്ത സന്തോഷം.

"എന്താ ടീച്ചറെ ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചില്ലേ?"

നടന്നു വന്ന ടീച്ചർ നേരെ നോക്കിയത് സോമൻ സാറിന്റെ മുഖത്തു.

"കഴിച്ചു സാറെ."

പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു ടീച്ചർ പെട്ടെന്ന് ബസ്സിലേക്ക് കയറി.

സോമൻ സാറിന്റെ നോട്ടം എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി ഉഴിഞ്ഞില്ലേ? ഹേയ് എനിക്ക് തോന്നിയതാവും, മനസിന് ഇളക്കം കുറച്ചു കൂടി പോയതിന്റെ കുഴപ്പം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ തോന്നുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ സാറ് നോക്കിയാൽ കുറ്റം