Chapter Title : പാവം ദിവ്യ [Jabbar Nair]

പറയാൻ പറ്റില്ല, ഞാൻ ഇന്ന് വരെ ഇങ്ങനെ ലൂസ് സാരിയിൽ ഇവരുടെ ആരുടേയും മുന്നിൽ പോയിട്ടില്ല, അതിന്റെ ഒരു കൗതുകത്തിൽ നോക്കിയതാവും.

ടീച്ചർ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു പുറത്തേക്കു നോക്കി ഇരുന്നു. മൂന്നാലു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് തന്റെ സ്വഭാവം അടിമുടി മാറിയതിൽ ടീച്ചറിന് തന്നെ അത്ഭുതം തോന്നി.

സോമൻ സാറിനെ ഒന്നും തല നൂത്തി ഇന്ന് വരെ ടീച്ചർ നോക്കിയിട്ടില്ല. സ്കൂളിലെ ഗൗരവക്കാരൻ പ്രിൻസിപ്പാൾ എല്ലാവര്ക്കും പേടി ഉള്ള വെക്തി. 50 വയസിനു മുകളിൽ ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും നല്ല ചുറുചുറുക്കാണ് പൊതുവെ സാറിനു. നല്ല സംസാരം സഹകരണം ഒക്കെ ആണെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ മുറയ്ക്ക് നടന്നില്ലെങ്കിൽ സാറിന്റെ വിധം മാറും.

"ദിലീപേ എല്ലാവരും കേറിയില്ലേ?"

ലത ടീച്ചറേ എണ്ണം കറക്റ്റ് അല്ലെ?

എല്ലാവരും കയറിയ ശേഷം കുട്ടികളുടെയും ടീച്ചേഴ്സിന്റെയും എണ്ണം കറക്റ്റ് ആണെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി സോമൻ സർ ഏറ്റവും അവസാനം ആണ് ബസിൽ കയറിയത്.

"ദിലീപേ പതുക്കെ വിട്ടാൽ മതി നമുക്ക് ഒട്ടും ദ്രിതിയില്ല, ഊണ് കഴിഞ്ഞു മല കയറിയാൽ മതി, അതാകുമ്പോൾ ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ലേക്കും കറങ്ങി, ഫ്ലവർ ഷോയും കണ്ടു ഹോട്ടലിൽ എത്താം. സമയം കറക്റ്റ് ആയിരിക്കും."

"ശെരി സാറേ, സമയം ഒന്ന് കൃത്യമായി ഓര്മിപ്പിച്ചാൽ മതി"

ദിലീപ് ബഹുമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ഡ്രൈവറുടെ ഇടതു സൈഡിൽ ഉള്ള ഡബിൾ സീറ്റിൽ സോമൻ സർ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. ബസ് ഓടി തുടങ്ങിയതും സാറ് തന്റെ ടൂർ പ്ലാനിങ് തുടങ്ങി. പെട്ടെന്നു ദിവ്യ ടീച്ചറുടെ രൂപം സാറിന്റെ മനസിലേക്ക് വന്നു, ഇതുവരെ താൻ ടീച്ചറെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല, സുന്ദരിയാണ്, ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ചരക്കാണ്, പക്ഷെ മൂടി കെട്ടി അല്ലാതെ ലൂസ് സാരിയിൽ ടീച്ചറെ ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോ ഒരു നിമിഷം ഷോക്ക് ആയിപോയി...

അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക... തുടരും ...