Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

വല്ലതും വാങ്ങിത്തരാം." ഞാൻ പറഞ്ഞു.

​അവൾ ചിരിച്ചു. "ചായ വേണ്ട... ഒരു പൈനാപ്പിൾ ലൈം മതി. പക്ഷേ ഇത്തവണ ഉപ്പും മധുരവും പുളിയും ഒക്കെ ഞാൻ തന്നെ തീരുമാനിക്കും!"

അന്ന് രാത്രിയായപ്പോൾ ഞാൻ വണ്ടി ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു,

"ഫുഡ് അടിക്കാനാണോ?"

​"അല്ല... ഇന്ന് ഇവിടെ താമസിക്കാം,"

ഞാൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​അവൾക്ക് അത് കേട്ടതും ആകെ ഒരു ശങ്ക.

"താമസിക്കാനോ? നിന്റെ കൂടെയോ?"

അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ അല്പം ഭയവും അതിലേറെ അത്ഭുതവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

"പിന്നെ താമസിക്കാതെ! നീ ഓടിക്കുമോ വണ്ടി ഇനി? എനിക്ക് ആകെ ക്ഷീണം തോന്നിത്തുടങ്ങി."

​അനു വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

"ഇപ്പോൾ ഒന്ന് ആഞ്ഞു പിടിച്ചാൽ പുലർച്ചെ 3-4 മണിക്ക് ബാംഗ്ലൂർ എത്തും അപ്പു. എന്തിനാ വെറുതെ റൂം ഒക്കെ എടുക്കുന്നത്?"

​"അയ്യടാ... നിനക്ക് അത്രക്ക് ധൃതിയാണെങ്കിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് അങ്ങ് ആഞ്ഞു പിടിച്ചാൽ മതി. എനിക്ക് വയ്യ. പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസേ, പതുക്കെ ഇറങ്ങി വാ. ഫുഡ് തീർന്നാൽ പിന്നെ ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഉറങ്ങേണ്ടി വരും."

​എന്റെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചിരിയും ദേഷ്യവും ഒരുപോലെ വന്നു.

​ഞാൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ ആ ശങ്കയും ആ നോട്ടവും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വീണ്ടും ആ പഴയ നാലാം ക്ലാസ്സിലെ ശത്രുതയും ഇപ്പോഴത്തെ ഈ കുസൃതിയും ഓർമ്മ വന്നു.

റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു നിന്നു. എന്നിട്ട് എന്റെ കൈയ്യിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

"അപ്പൂ... ശരിക്കും രണ്ട് റൂം എടുക്കുമല്ലോ അല്ലേ?"

​ഞാൻ നടപ്പ് നിർത്തി അവളുടെ ആ ഉരുണ്ട കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. എന്നിട്ട് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:

​"അതിനെന്താ... രണ്ട് റൂം തന്നെ എടുക്കാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്, പേടിച്ച് പകുതി രാത്രിയിൽ എന്റെ റൂമിലെ വാതിലിൽ വന്ന് മുട്ടരുത്. അന്ന് നാലാം ക്ലാസ്സിൽ മഴ പെയ്തപ്പോൾ പേടിച്ച് എന്റെ കുടക്കീഴിൽ വന്ന് നിന്നത് പോലെ!"

​അതുകേട്ടതും അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് ചുവന്നു.